Interview: Dirk Debeys

• 24 februari 2026
• Interview
• Marinus van de Velde

Interview: Dirk Debeys

Dirk Debeys is de auteur van thrillers als Sneeuwrood en Prooi. Nu is hij terug met Dodelijke dosis. Hoog tijd om hem wat vragen te stellen!

Je bent medeoprichter van mortierbrigade en partner bij 62Miles. In hoeverre beïnvloedt je ervaring in de reclamewereld de manier waarop je spanning opbouwt en verhalen structureert?

Alhoewel mijn werk en focus eerder op het zakelijke en het financiële aspect ligt, pik je natuurlijk – bewust en onbewust – dingen op uit het reclamewereldje. Ik denk dat daar de oorsprong ligt waarom ik graag met korte hoofdstukken werk, in de reclame moet je immers vaak binnen een beperkte tijdspanne je boodschap kunnen overbrengen. Er wordt ook vaak met teasers gewerkt, die vind je bij mij terug in de vorm van cliffhangers.

Kun je iets vertellen over het onstaansidee van Dodelijke dosis?

Mijn echtgenote werkt als zelfstandig verpleegkundige, we hebben dus wel wat vrienden en kennissen die in de zorgsector werken. ik vond het zinvol om de aanhoudende druk op de zorgsector en hoe die worstelt met ziektes als dementie te schetsen. Dementie spaart niemand en is een meedogenloze killer. Anderzijds leek het me boeiend om de fictieve zoektocht naar een remedie te gebruiken als setting voor een spannende thriller, waar verregaande beslissingen die een team van wetenschappers en andere stakeholders nemen, en de pijnlijke gevolgen ervan, uitgewerkt worden.  

In je eerdere thrillers Sneeuwrood, Rijngoud en Prooi stond Jonas Keller centraal. Waarom koos je er met Dodelijke dosis voor om een volledig losstaand verhaal te schrijven?

Alhoewel je de boeken van de reeks met Jonas Keller echt wel apart kan lezen, loopt er een rode draad doorheen de drie boeken, met Prooi als sluitstuk. Het is niet uitgesloten dat Jonas ooit nog eens in actie schiet (letterlijk dan hahaha), maar ik had zin om aan iets nieuws te werken en wilde een echte ‘stand alone’ schrijven. Het personage van hoofdinspecteur Valois had ik al een tijdje in mijn achterhoofd en de samenwerking met toxicoloog Margaux Mariens resulteert in een mooi spanningsveld.  

Hoofdinspecteur Valois komt in Dodelijke dosis terecht in een wereld van farmabedrijven, geheim genootschappen en wetenschappelijk onderzoek. Wat trok je aan in dat spanningsveld tussen wetenschap, macht en moraal?

Wetenschap en macht gaan vaak hand in hand, kennis is macht. Zonder wetenschappelijk onderzoek is een remedie tegen ziektes ondenkbaar, maar wat gebeurt er wanneer alles moet wijken voor ambities, gemaakte beloftes en gekoesterde verwachtingen? Wanneer wetenschappers, aan de top van hun vakgebied, overtuigd zijn dat de kennis waarover ze beschikken hen een vrijgeleide biedt om de grenzen van het menselijk aanvaardbare te overschrijden, beginnen ze voor God te spelen. Valois moet ervoor zorgen dat dat niet straffeloos kan gebeuren.

De Leuvense toxicoloog Margaux Mariens balanceert tussen verdachte en mogelijke bondgenoot. Wat fascineert je aan personages die moreel complex zijn en voortdurend op de grens tussen schuld en onschuld bewegen?

Zulke personages vind ik uiterst boeiend, iedereen heeft een duister kantje. Ik beschrijf graag en zonder onderscheid het beste en het slechtste van de mens. In Dodelijke Dosis zijn dat nobele idealen, rationele afwegingen en rauwe wraak. Ik hou ervan om een strijdtoneel te schetsen dat doordrongen is van vulgaire misdaad en de grootste ambities, de thuishaven van een eeuwigdurende krachtmeting tussen verheven idealen en ondraaglijke wanhoop.

Je nieuwe boek speelt zich deels af in en rond Leuven. Hoe belangrijk is die herkenbare Vlaamse setting voor de geloofwaardigheid en intensiteit van je verhaal?

Centraal gelegen in België, is de regio rond Leuven het speelterrein van zowel de gewone mens als de elite. In Leuven werken de hoge academische wereld en de commercie naast elkaar, het is een kruispunt van nieuwe culturen en diepgewortelde tradities, vergelijkbaar met Oxford of Leiden. Ik vond dat een gepaste setting om het DNA van Leuven en de Brabantse regio te vatten en te doorweven met allerlei vormen van misdaad. 

Je thrillers staan bekend als actiethrillers met een hoog tempo. Wat mogen lezers in Dodelijke dosis verwachten: meer psychologische spanning, meer actie, of net een andere toon dan in je vorige werk?

Waar bij Jonas Keller de snelle actie en de zoektocht naar vergelding centraal staan, komen we bij Dodelijke dosis terecht in een iets andere context, met meer politiewerk, complexere personages en een overheersend gevoel van dreiging. Spanning en actie blijven belangrijk, maar de actie is minder explosief. Ik probeer zo realistisch mogelijk de waanzin te beschrijven die gepaard gaat met moord. De drijfveren van de moordenaar, de angsten van de prooi en de onrust in de gemeenschappen waar de misdaad toeslaat.