Interview: Rifka Faber (2026)
Interview: Rifka Faber (2026)
De nieuwe thriller van Rifka Faber verschijnt deze week. Laatste akte is het vervolg op Fatale oplossing. Hoog tijd voor wat vragen aan het schrijversduo!
Waar kregen jullie de meeste energie van in het schrijven van dit vervolg op Fatale oplossing?
We zijn in maart 2025 begonnen aan dit verhaal. Toen was Fatale oplossing net twee maanden uit, en bijna elke dag kregen we wel een mooie reactie van een lezer. Dat was een enorme stimulans. En al gauw kwam daar een vraag bij: ‘wanneer komt de volgende?’ Natuurlijk voelden we daardoor ook wel iets meer druk en verwachtingen dan bij het eerste deel, maar het was vooral heel inspirerend.
Wat kunnen fans verwachten in dit volgende deel van de serie?
Laatste akte heeft dezelfde hoofdpersoon als ons eerste boek, en speelt zich een paar maanden later af. Chris Griffioen komt in een nieuwe setting terecht, namelijk de revalidatie- en dementiezorg. Maar ze neemt zichzelf mee, met alle bagage en unieke eigenschappen die zorgen dat we zo graag over haar schrijven. Ze maakt nieuwe vrienden, maar voor de lezers van Fatale oplossing komen er ook een paar oude bekenden terug. Bepaalde verhaallijnen lopen over de delen heen ook op de achtergrond door. Maar nieuwe lezers kunnen Laatste akte prima als op zichzelf staand boek lezen.
Hoe hebben jullie het samen schrijven praktisch aangepakt?
Over Fatale oplossing konden we jaren doen, dit boek moest een stuk sneller geschreven worden. Maar gelukkig hadden we niet alleen een deadline, we kregen er vanaf de eerste pitch de aanmoediging en vakkennis van de redactie van de Boekerij bij. Maar het meeste deden we samen, elk aan een kant van de eettafel. En dan maar plotten. Dat vroeg veel aandacht – we kunnen ons niet voorstellen hoe je anders aan een whodunnit kunt beginnen. Daarna is Erik telkens een eerste versie van een hoofdstuk gaan schrijven, de eerste redactie kwam dan van Corien. Pas als wij het eens waren, ging het naar onze redacteuren Jill en Robbin. Het voordeel van zo’n intensief proces met meerdere betrokkenen is dat je de gaten en zwaktes in je plot vóór bent of meteen ontdekt, en niet pas als je er al drie hoofdstukken aan verspild hebt!
Welke rol speelt Coriens medische kennis precies in dit boek?
Het ziekenhuis komt alleen zijdelings in beeld in dit boek, maar het blijft een medische thriller. En dus komen er genoeg medische noodsituaties langs waarbij Coriens expertise op dat vlak merkbaar is. Ze weet wat er moet gebeuren om iemand te redden, maar dus ook wat je na kunt laten… Verder heeft Corien ook in deze zorgsetting in het verleden wel gewerkt, en als we nog ergens over twijfelden, hebben we specialisten uit Coriens netwerk benaderd, die lijntjes waren kort genoeg.
Hoe hebben jullie de dynamiek van Chris Griffioen verder ontwikkeld?
Chris heeft in Fatale oplossing heel wat meegemaakt, en is daar niet helemaal ongeschonden uit gekomen, zowel fysiek als mentaal. Met die bagage gaat ze dit nieuwe verhaal dan ook in. We moesten echt kiezen, want haar personage gaf en geeft ons gelukkig heel veel aanknopingspunten voor nieuwe verhalen. Haar ervaring met haar overleden zusje speelt in dit deel een prominentere rol, net als de relatie die zij met haar ouders heeft. Maar uiteindelijk blijft het een whodunnit, dus de fanatieke speurder in Chris komt al snel naar boven. En als ze eenmaal denkt dat ze beet heeft, laat ze niet meer los. Die kant van haarzelf is niet veranderd.
Is er een scène in Laatste akte die voor jullie persoonlijk heel bijzonder is?
We hebben allebei een grootmoeder gehad met dementie, waardoor ze de laatste periode in hun leven in een verzorgingshuis hebben doorgebracht. Dat speelde af en toe wel door ons hoofd bij het uitwerken van dit verhaal. Eén onderdeel is heel persoonlijk. In het boek beschrijven we een uitvaart, waarbij iemand een gedicht voorleest. Dit is het gedicht dat Erik destijds schreef voor zijn oma.
Wat juist niet persoonlijk was, maar daarom juist wel heel akelig, was het schrijven van de hoofdstukken vanuit het perspectief van de dader. Om jezelf telkens in iemand te verplaatsen die zo gruwelijk kan zijn, was lastig. Je houdt je onbewust dan toch al snel in, omdat je het eigenlijk liever niet wilt opschrijven, maar die grens móet je over. Anders hadden we er niet aan moeten beginnen. Gelukkig helpt het dan dat de redacteuren meelezen, en daarin vaak precies het juiste zetje nog wisten te geven.
En...is er al nieuwe inspiratie voor een deel 3?
Genoeg! Chris kan het speuren niet laten, maar ook op persoonlijk vlak heeft ze nog losse eindjes die aan ons trekken. De eerste ideeën over de setting en het plot beginnen al wat vorm te krijgen. Maar meer gaan we daar nog niet over zeggen.
De Friese Nicci French...wat vinden jullie daar zelf van?
Die eretitel hebben we omarmd. Hartstikke leuk toch? Het is een snelle manier om over te brengen dat we ook een echtpaar zijn dat misdaadverhalen schrijft met een vrouwelijke speurder als hoofdpersoon. Dus dat snappen we wel. Er zijn natuurlijk verschillen genoeg, dus we hopen dat zoveel mogelijk lezers zich bij dezen uitgedaagd voelen om die te ontdekken!
Schrijf jouw recensie!