Vragenvuur: Pascal Engman (2026)

• 17 januari 2026
• Interview
• Marinus van de Velde

Vragenvuur: Pascal Engman (2026)

Hoog tijd om wat vragen af te vuren op Pascal Engman, want zijn nieuwe boek Bestseller is uit!

(Copyright foto: Alexander Donka)

Jouw nieuwe thriller Bestseller heeft een erg pakkende titel. Wat betekent “bestseller” persoonlijk voor jou?

In de eerste plaats vind ik het een geweldige titel. Ik denk dat elke schrijver ervan droomt een bestseller te schrijven, om door zo veel mogelijk mensen gelezen te worden. Anders zou je niet al die 10.000 uur zitten schrijven als je niet wilde dat zo veel mogelijk lezers je boeken oppakken.

Zonder te veel weg te geven: wat voor soort verhaal wilde je vertellen in Bestseller?

Ik geniet enorm van het verhaal van Raymond Salinas. Hij is een rijkere, jongere en knappere versie van mezelf. Maar ik ben ook erg gesteld op het onderzoek dat Vanessa voert, wanneer ze gedwongen wordt door Raymonds boeken te gaan om uit te zoeken wie zijn bronnen zijn.

Je schrijft ook samen met Johannes Selåker. Hoe werkt die samenwerking er in de praktijk, van dag tot dag, uit?

We werken heel nauw samen. Boeken schrijven met je beste vriend is een jeugddroom. We ontmoeten elkaar zeven of acht keer in verschillende bars of cafés om de boeken te plannen en de personages te verdelen. Daarna gaan we ieder ons eigen weg en schrijven we afzonderlijk. Ik woon nu in Spanje en hij in Zweden, dus we zien elkaar niet meer zo vaak als vroeger.

Wat verraste je het meest aan het werken met een andere auteur aan een thriller?

Hoe leuk het is. Het is plezieriger en veel sneller dan alleen schrijven. En je kunt ook de zenuwen rond een lancering delen. Alles wordt leuker als je het met z’n tweeën doet.

Scandinavië staat bekend om zijn vele geweldige misdaadauteurs. Voel je die druk wel eens, of stimuleert het je juist om creatiever te zijn?

Ik ben ongelooflijk trots op en dankbaar voor de schrijvers die onze wereldwijde reputatie hebben opgebouwd. Denk aan Henning Mankell, Camilla Läckberg, Stieg Larsson en vele anderen. Maar nee, ik voel geen druk.

Wat denk je dat jouw stem -of Bestseller in het bijzonder- onderscheidt binnen het drukbezette veld van Scandinavische thrillers?

Ik denk dat het de maatschappelijke thema’s zijn. Ik hou van de term infotainment. Ik wil dat de lezer wordt vermaakt, maar ik wil ook dat hij of zij iets leert. Dat zijn de boeken die ik zelf graag lees. In mijn boeken zijn het geweld en de moorden ondergeschikt: ik probeer over mensen te schrijven.

Heeft het schrijven van Bestseller je kijk op roem, succes of de uitgeverswereld veranderd?

Ik kon mezelf van buitenaf bekijken en ik realiseerde me ook wat een ongelooflijk bevoorrecht persoon ik ben. Ik weet hoeveel mensen ervan dromen boeken te schrijven, en het feit dat ik dat jaar na jaar mag doen, is de grootste triomf van mijn leven. Ik neem het niet als vanzelfsprekend. Ik hou van mijn werk. Ik kan me niet voorstellen iets anders te doen.

Kun je iets vertellen over de ontwikkeling van de personages Vanessa Frank en Nicolas Paredes in deze reeks?

Haha, dat is de meest gestelde vraag die ik krijg. De liefde tussen Vanessa en Nicolas — tja, wie weet. Misschien gebeurt het in Bestseller. Of misschien ook niet. De lezer zal het moeten ontdekken.

En… denk je dat die twee nog een volgende ronde boeken krijgen?
Absoluut. Ik hou van ze allebei.

Veel lezers houden van het tempo en de intensiteit van je boeken. Hoe houd je die zo hoog?

Ik ben een rusteloos persoon. Ik schrijf ademloos en denk voortdurend: “Ik mag de lezer niet vervelen.” En ik ben opgeleid als schrijver bij een avondkrant, waar het tempo hoog ligt.

Tot slot: als lezers Bestseller om twee uur ’s nachts uitlezen en daarna niet meer kunnen slapen, waar hoop je dat ze dan nog aan denken?

Dat ze het vervolg willen lezen, Nobody (Ingen).