William J. Oxfield is het pseudoniem van een Nederlandse thrillerdebutant. Twaalf jaar na het ontstaan van het basisidee, verschijnt Het Tartarus Complot - oorspronkelijk geschreven in het Engels – dit keer in het Nederlands. Met De laatste week voor het einde als ondertitel is de dreiging onverwijld voelbaar. Waar stevenen we op af?
Midden in de nacht haalt een schel gerinkel Amanda VanderBilt uit een diepe slaap. Hiermee zet een anonieme beller de wereld van de onderzoeksjournalist helemaal op zijn kop. Drie decennia geleden is haar getalenteerde grootvader verdwenen onder mysterieuze omstandigheden. Van zijn kant heeft Amanda’s vader blijkbaar te veel ontdekt nadien. Voortaan is hij verhinderd om nog openlijk te spreken.
Amanda heeft slechts zeven dagen om de waarheid te ontdekken, in de hoop een mondiale catastrofe te vermijden. Het lot van het mensdom ligt in de handen van één persoon. Deze vrouw wil en moet, koste wat het kost, tijdig alle puzzelstukken in elkaar leggen. Ze graaft diep; heel diep in het heden en verleden. Ongenadig tikt te klok verder; het ultieme aftellen is immers begonnen.
‘Er trok een spanning door zijn kaak. Zijn vuist balde zich. Er was geen weg terug. Niet meer. Maar deze keer zou hij niet zomaar bevelen opvolgen. Hij zou waken voor de echte dreiging – waar zijn superieuren mogelijk voor werkten.’
De proloog van Het Tartarus Complot is een flashback en die slaat snoeihard toe. Wat volgt is een uiterst boeiend verhaal dat dertig jaar later plaatsvindt. In honderdveertien (!) korte hoofdstukken reist de lezer bijna de hele wereld rond; van de Nevadawoestijn naar Washington D.C., van India naar Iran, van Finland naar IJsland, etc.. Elk land dat aan bod komt levert telkens weer een nieuwe verhaallijn en informatie op. Het grote aantal personages maakt het lezen er niet eenvoudiger op. Dit betekent dat opperste concentratie is vereist. Het is jammer dat slechts enkele figuren echt grondig worden uitgediept. Daarentegen staat een oerdegelijk uitgedokterd plot met wereldwijde vertakkingen. Waarschijnlijk laat de originele Engelse versie zich vlotter lezen dan de Nederlandse. Deze laatste komt soms ietwat hortend over, terwijl sommige herhalingen feitelijk overbodig zijn. Het repetitieve karakter haalt geregeld de vaart uit het geheel.
Amanda is een krachtige en intrigerende protagonist; ze bezit een opmerkelijk doorzettingsvermogen. Overleven is een belangrijk thema; in de eerste plaats voor het hoofdpersonage zelf, het geldt tevens voor de hele wereldbevolking. Je voelt de enorme druk die ze weet te weerstaan en de onophoudelijke dreiging die moet overwonnen worden. De auteur voert de spanning geleidelijk op. Eveneens werkt hij een geslaagde mix uit van geloofsovertuigingen, wetenschap, militaire proefnemingen, religieuze voorspellingen, eigenaardige symbolen en onverwachte verdwijningen. De allerlaatste passage van het boek klinkt uitermate onheilspellend. Als lezer krijg je best wel een copieus menu op je bord.
Het stopt niet na deze complexe, geloofwaardige thriller. Het Tartarus Complot krijgt wellicht nog een drietal vervolgdelen. Oxfield bevestigt dat de ruwe versies klaar zijn van het tweede en derde boek uit de serie over de “nieuwe wereld”. Een interessant, geslaagd debuut dat nóg sterker had geweest als het geheel zich iets vlotter had laten lezen.
Ik ben geboren en getogen in Vlaanderen. Leesfanaat vanaf mijn zevende; meer dan een halve eeuw en ik weet niet hoeveel boeken later, heeft het leesvirus me nog steeds flink te pakken. Recenseren doe ik sinds 2010; leesclubs begeleiden (zowel online als live) vind ik boeiend en leerrijk. Reizen en fietsen zijn mijn andere passies.
All author reviews
Write your review!