Bekeken: The Terminal List seizoen 1

• 03 oktober 2025
• Overig
• Marinus van de Velde

Bekeken: The Terminal List seizoen 1

Verstand op nul, actie en lol op tien

Soms wil je gewoon geen series waar je hoofd pijn van gaat doen. Geen ellenlange dialogen vol existentiële vragen, geen gelaagde karakters waar een psycholoog drie boeken over kan volschrijven. Nee, soms wil je gewoon een snoeiharde, rechttoe-rechtaan actieserie die je in een weekend wegblaast.

Precies daar blinkt Amazon op dit moment in uit. Waar Netflix grossiert in docu’s over true crime en ontspoorde sekteleiders, serveert Prime je series die testosteron en kruidige kruitdampen uit je speakers doen walmen. Denk Reacher. Denk Jack Ryan. En nu dus: The Terminal List. Wellicht niet geheel toevallig: ook weer gebaseerd op een succesvolle actiethrillerreeks op papier (Clancy, Child anyone?). Hebben we een trend gespot?

Gebaseerd op de gelijknamige bestseller van oud-Navy Seal Jack Carr, weet de serie feilloos wat het wil zijn: een acht uur durende adrenaline-injectie. Geen pretenties, geen kunstzinnige fratsen. Gewoon: verstand op nul, een goede tripel of IPA in de hand en gáán.

Paranoïde of doofpot?
Commandant James Reese (Chris Pratt in verreweg zijn donkerste rol tot nu toe) verliest tijdens een missie in Syrië zijn complete team. Als enige overlevende keert hij terug naar huis, maar daar gaat al snel alles mis. Zijn hoofd knalt bijna uit elkaar van de pijn, de realiteit brokkelt af en de buitenwereld ziet hem als een getraumatiseerde soldaat met losse schroeven. 

Toch klopt er meer niet, als ook zijn vrouw en dochter worden vermoord. Reese stuit op een kluwen van complotten, doofpotten en verraad dat reikt van Teheran tot dichter bij huis dan hem lief is. Iedereen lijkt tegen hem, behalve een eigenwijze journaliste die weigert hem te laten vallen. En natuurlijk zijn beste maat Ben Edwards.

Gruwelijk vermakelijk
Wat volgt is een wervelwind van achtervolgingen, knokpartijen en explosies waarbij je speakers om genade smeken. The Terminal List balanceert nooit op de rand van geloofwaardigheid – en dat is precies de bedoeling. Dit is geen Peaky Blinders-achtig geweld (al spat het bloed er zeker niet zuinig vanaf), maar de fans van ouderwetse actie krijgen waar voor hun geld.

Is het vernieuwend? Absoluut niet. Is het goed doordacht drama? Vergeet het maar. Maar is het gruwelijk vermakelijk? Ja, honderd procent. Dit is de serie die je in één ruk wegkijkt omdat je simpelweg niet wíl stoppen. De ultieme scene volgens Jack Carr zelf (die we spraken in de ThrillZone Podcast die je via je favoriete podcastkanaal vindt)? Die waarin Reece iemand gutted. Zoek het maar op, je appetijt verdwijnt als sneeuw voor de zon. Of bekijk de foto bij dit artikel, dan weet je genoeg.

Amazon heeft met Carrs boekenreeks nog een flinke voorraad munitie achter de hand (inmiddels acht boeken), dus hopelijk knallen ze de komende jaren vrolijk door. 

Eindoordeel
The Terminal List is alles wat een actieserie moet zijn: rechttoe-rechtaan, bikkelhard en ongecompliceerd. Je hoeft er geen seconde bij na te denken, en dat is heerlijk. Zet je brein uit, trek een koud speciaalbiertje open (afhankelijk van het soort, mag het ook iets koeler dan kamertemperatuur zijn) en laat James Reese de rest doen.

“The Terminal List is een acht uur durende knalpartij waarin je hersens even op vakantie mogen, net als die van veel tegenstanders van James Reece. Precies zoals het hoort.”