Kang Jiyoung en de opmars van de Koreaanse thriller (K-triller): waarom we massaal aan de Aziatische spanning gaan
Er zijn schrijvers die je met veel tromgeroffel een thriller in trekken: BOEM, lijk, politie, sirenes, hoofdstuk twee, gas erop. En er zijn schrijvers -en genres- die het subtieler aanpakken. Die je eerst een kop thee aanbieden, je geruststellen dat alles prima is en dan zachtjes het vloerkleed onder je voeten wegtrekken.
Kang Jiyoung hoort overduidelijk bij die tweede categorie. Ze schrijft thrillers waarin het gevaar niet per sé in een donkere steeg zit, maar net zo goed in een keurige woonkamer, achter een glimlach, of in een “gezellig” etentje waar iemand net iets te lang zwijgt. En ja: ze heeft ook een titel die je eigenlijk meteen wil lezen omdat je hem niet níét wil lezen: Mevrouw Shim is een huurmoordenaar. Het doet denken aan de Glasgow-trilogie van Malcolm Mackay met pakkende titels als Hoe een huurmoordenaar zijn verdiende afscheid krijgt. Spitsvondigheid ten top.
Zeg nou zelf: Mevrouw Shim klinkt als iemand die koekjes uitdeelt in de buurtvereniging. En dan ineens: huurmoordenaar. Het is alsof je een romantische komedie aanklikt en er halverwege een achtervolging met helikopters begint.
De thriller die begint met: “alles gaat goed hoor”
Wat Kang Jiyoung goed doet blijkt uit een rondgang van eerdere recensies van haar werk, is spanning bouwen zonder hijgerig te worden. Geen ellenlange achtervolgingen, geen schreeuwerige cliffhangers, maar psychologische spanning die langzaam onder je huid kruipt.
In Mevrouw Shim is een huurmoordenaar draait het (zoals de titel al op droge wijze verklapt) om een vrouw die ogenschijnlijk heel normaal is. Tot je begint te denken: wacht eens even… hoe normaal is normaal eigenlijk?
Kang maakt van alledaagsheid een soort wapen. De buurvrouw die te vriendelijk is. De collega die nét iets te geïnteresseerd vraagt hoe je weekend was. De familie die alles “gezellig” houdt, maar ondertussen een heel arsenaal aan geheimen op zolder heeft liggen.
Het effect? Je leest door, omdat je wil weten waar dit heen gaat, maar ook omdat je stiekem denkt: dit zou bij ons in de straat kunnen gebeuren.
Waarom Zuid-Koreaanse thrillers ineens overal zijn
Kang Jiyoung is geen toevalstreffer. Ze is onderdeel van een grotere golf: de Zuid-Koreaanse thriller wordt internationaal steeds populairder. En dat is niet omdat het publiek plots collectief zin heeft in stress (al helpt het waarschijnlijk wel). Eerder recenseerden we al De Plotters van een andere Zuid-Koreaanse auteur (Un-su Kim), niet geheel toevallig óók over een huurmoordenaar. Die recensie vind je hier.
Er zijn een paar redenen waarom Koreaanse thrillers zo goed lijken te vallen.
Ze zijn spannend, maar wel op een andere op een andere manier. Westerse thrillers zijn vaak rechttoe rechtaan: misdaad → onderzoek → twist → dader.
Koreaanse thrillers doen iets anders. Ze starten vaak met een situatie die erg herkenbaar is. En juist dat maakt het eng. Je voelt al vanaf het begin dat er iets niet klopt, maar je kunt je vinger er niet op leggen.
Het is spanning die niet schreeuwt, maar fluistert. En fluisterspanning is gevaarlijk, want die blijft hangen.
Daarnaast gaat het vaak niet alleen om “wie het deed”. In veel Koreaanse thrillers draait het niet alleen om de vraag wie de dader is, maar ook: waarom iedereen zo lang bleef zwijgen, waarom niemand ingreep, wie er eigenlijk écht macht heeft, wat reputatie waard is en wat er gebeurt als “gezichtsverlies” erger is dan de waarheid.
Met andere woorden: het is thriller én sociale observatie tegelijk. Je krijgt spanning én een inkijkje in hoe mensen elkaar in het gareel houden.
Kang Jiyoung: koningin van het ‘normale met een randje’
Kang Jiyoung past perfect in die trend. Haar thrillers zijn slim, modern, en hebben vaak iets licht ironisch. Ze weet dat het leven soms al absurd genoeg is — en ze gebruikt dat.
Met een titel als Mevrouw Shim is een huurmoordenaar knipoogt ze bijna naar de lezer: jij denkt dat je weet wat voor boek dit wordt, maar wacht maar even.
En ondertussen zet ze je aan het denken: hoe goed ken je de mensen om je heen eigenlijk? Je collega? Je buren? Je tante die altijd nét te enthousiast op familiefeestjes verschijnt? Precies.
Schrijf jouw recensie!