Brimstone

• 20 december 2025
• Klassieke Fantasy
• Saskia Boree

Brimstone

• Serie

  Fae & Alchemy

• Auteur(s)

  Callie Hart

• Uitgeverij(en)

  Boekerij

• Jaar van uitgave

  2025

• Thrillzone score

  4
• Deel deze recensie

Callie Hart is de USA Today-bestsellerauteur van dark romance-boeken. Ze heeft een obsessie voor romantiek en houdt ervan om een duistere draai aan haar verhalen te geven. Haar personages zijn imperfecte, gebrekkige individuen die bepalen wanneer ze eet, slaapt en ademt. 

Hart houdt van reizen en schrijft haar boeken vaak wanneer ze onderweg is, waarbij ze inspiratie haalt uit haar omgeving. Brimstone is het tweede boek in de Fae & Alchemy-serie, en het vervolg op Quicksilver.

Na een heftige ervaring is Saeris Fane inmiddels gekroond tot koningin van het vampierhof. Ze vindt zichzelf echter helemaal niet geschikt voor de verantwoordelijkheid die daarbij komt kijken. Maar ze zal zeker sterven, wanneer ze opnieuw via het kwikzilver naar haar thuisland zou gaan. Om haar broer te helpen, zal ze iemand anders moeten sturen.

Kingfisher heeft legers verslagen en allerlei verschrikkingen overleefd. Toch reist hij samen met Carrion Swift terug naar Zilvaren, ondanks dat dit zomaar zijn dood zou kunnen betekenen. Carrion praat graag, waardoor iedereen weet waar ze zijn. Daarnaast wachten er verborgen gevaren op hen. Zal het Kingfisher lukken om de smokkelaar in toom houden? Kan hij zijn missie snel volbrengen, zodat hij zijn wederhelft Saeris weer kan zien? Langzaam maar zeker worden er nieuwe dingen onthuld over Kingfisher, waar zelfs hij geen idee had.

De lezer heeft de gelegenheid meteen in het hoofd van Kingfisher te kruipen. Callie Hart weet opnieuw dat typisch duistere sfeertje in Kingfisher’s gedachten te vangen. De omgeving van Ammontraíeth beschrijft de auteur op een griezelige manier, en men stapt opnieuw moeiteloos Yvelia binnen, een wereld van de vampiers en de Fae. De wereld wordt verder uitgewerkt, waarbij de lezer ook al enkele nieuwe feiten over Kingfisher leert. De dynamiek tussen Kingfisher en Carrion is opmerkelijk, en zoals menig lezers inmiddels wel van Carrion gewend zijn, kan met name hij de meest idiote dingen uithalen, dat blijkt direct. Het contrast tussen Kingfisher en Carrion kan bijna niet groter zijn, want Kinfisher is zijn ernstige zelf ten opzichte van Carrion.

Saeris, nu een hybride, een kruising tussen een Fae en een vampier, kan nog altijd het kwikzilver tegen haar horen praten. Lezers leren een aantal nieuwe, interessante karakters kennen, naarmate de gedachten van Saeris zich onthullen. Deze karakters ontwikkelen zich echter gestaag, maar geven het doel van Saeris en Kingfisher de nodige ondersteuning. Opnieuw is de auteur een boeiende vertelster gebleken, zonder dat het een infodump is geworden.

Macht en corruptie steken al snel de kop op. Het thema hongersnood en armoede zijn nogmaals prominent aanwezig. Het onderwerp schulden en deze aflossen ondanks wie je bent waarbij rang en plaats er dus niet toe doet, is ook een onderwerp dat veelvuldig in de verhaallijn wordt aangestipt.

Zoals we van de schrijfster tevens gewend zijn, neemt ze geen blad voor de mond in haar spicy omschrijvingen, zonder dat het vulgair wordt. Daarnaast kan een scene rauw en bloederig overkomen, en de auteur kan behoorlijk grafisch uit de hoek komen. Ze is een ster als het om uiterlijke details van haar karakters gaat, en de personages worden naarmate het verhaal vordert, verder ontwikkelt, waarbij we vooral meer te weten komen over Kingfisher. Saeris is dus half vampier, half Fae, en heeft als gekozen koningin van de Fae het Bloedhof te runnen.

Ook wordt het magiesysteem stukje bij beetje duidelijk. Het is interessant dat er levende attributen in de verhaallijn voorkomen, en uiteraard is het kwikzilver nog altijd erg aanwezig in de magie. En ook bijzonder: wapens hebben een eigen persoonlijkheid. Naarmate het verhaal vordert krijgt het een subtiel politiek randje. De zogenoemde Hazraz is een nieuw, maar zeer opmerkelijk en fascinerend wezen. Er is ook sprake van een duistere magiesoort, die voor een mysterieuze ziekte in Yvelia zorgt, en ook is de wereld ineens voorzien van geïnfecteerde bloedzuigers. Kortom, er is weer veel om handen voor de protagonisten.

Er zijn van die momenten dat Saeris zich bij zichzelf afvraagt of het fenomeen normaal eigenlijk wel bestaat. Uiteraard zijn de magische elementen voor een gewoon mens verre van normaal, al geeft de magie ook in dit boek er weer een uitermate bijzondere draai aan. Daarnaast weet Callie Hart haar droge humor met haar meest losgeslagen karakter Carrion telkens weer opmerkelijk te timen. Zo voert Saeris een gesprek met hem, waarin Carrion haar verwijt dat zij uitgerekend verliefd moest worden op een krijger uit het koude Yvelia. Waarop een reisgenoot vanuit het niets “Het Wellustige Zwijn” zegt. Blijkt die persoon te bedoelen dat ze in die taveerne zullen overnachten. Om zulke momenten moet de lezer toch even onverhoopt grinniken.

Na een enerverende reis komen lezers ineens meer te weten over Kingfisher dan verwacht. Opnieuw een boek om je, zeker voor de Romantasy-liefhebbers onder ons, in vast te bijten.