Weg van hier

• 02 maart 2026
• Thriller
• Jelle van de Kruijs

Weg van hier

• Serie

  N.v.t.

• Auteur(s)

  Clemence Michallon

• Uitgeverij(en)

  Volt

• Jaar van uitgave

  2026

• Thrillzone score

  3
• Deel deze recensie

Clémence Michallon is een Frans‑Amerikaanse thrillerauteur en journaliste, bekend van de internationale bestseller De stille huisgenoot, waarmee ze in 2023 zeer succesvol debuteerde. Ze won met dat boek zelfs de ThrillZone Award voor Beste Vertaalde Thrillerdebuut. Ze groeide op nabij Parijs en studeerde aan Sciences Po, City University London en Columbia University in New York, waar ze in 2014 naartoe verhuisde en later de Amerikaanse nationaliteit verkreeg. Ze werkte vijf jaar als staff writer bij The Independent en publiceert als freelancejournalist in onder meer The New York Times Book Review, Time Magazine en Cosmopolitan UK. De stille huisgenoot werd een USA Today‑ en internationale bestseller en genomineerd voor de Hammett Prize. Kan haar tweede thriller, Weg van hier, net zo overtuigen? 

In Weg van hier ontmoeten we Frida en haar broer Gabriel. Ze groeiden op in een sekte, maar wisten daar uiteindelijk aan te ontsnappen. Door alle traumatische gebeurtenissen die in hun tijd bij de sekte en daarna volgden, vonden ze houvast bij elkaar en ontstond een hechte, bijna onverwoestbare band. Jarenlang deden ze hun best om hun duistere verleden achter zich te laten en een nieuw leven op te bouwen. Maar ook dat werd ruw verstoord door een tragedie die hun relatie diep beschadigde.

In een poging de band te herstellen boeken ze een vakantie in een luxe woestijnresort. Het moet een rustpunt worden, een nieuwe start. Maar de realiteit haalt hen opnieuw in: al snel worden ze geconfronteerd met een nieuwe reeks duistere gebeurtenissen wanneer een van de hotelgasten op brute wijze wordt vermoord.

Frida kent de demonen uit Gabriels verleden maar al te goed, demonen waarvoor hij nooit volledig heeft kunnen vluchten. Maar de vraag die als een schaduw boven alles hangt: zou hij écht tot zoiets in staat zijn…?

Het boek opent met twee verhaallijnen rond dezelfde personages: één in het heden en één in het verleden. In het verleden volgen we hun leven binnen de sekte waaruit ze weten te ontsnappen, terwijl het heden zich afspeelt tijdens hun vakantie in een luxe woestijnresort, waar een brute moord alles op scherp zet. Later voegt Michallon daar een derde lijn aan toe, waarin de tragedie wordt ontrafeld die Gabriel na hun ontsnapping heeft getekend.

Het is knap hoe ze die drie tijdslijnen met elkaar verweeft en een duidelijke oorzaak‑gevolgketen neerzet: wat er in de sekte gebeurt, leidt rechtstreeks tot de latere tragedie, die op haar beurt weer verklaart waarom Gabriel opnieuw als verdachte wordt gezien. Die structuur werkt uitstekend; het verhaal krijgt een heldere opbouw met een stevig begin, een logische brug en een scherp eindpunt. 

Je wordt bovendien echt bij de hand genomen door Michallon. De korte hoofdstukken en haar prettige schrijfstijl maken het boek gemakkelijk te volgen. Ze schrijft beheerst en zorgvuldig, met korte zinnen, trefzekere metaforen en een fijn ritme. Ze weet Frida’s gedachten scherp te vangen zonder te veel uit te wijden. Bovendien is er een fijne balans tussen wat er in haar hoofd gebeurt en wat er om haar heen plaatsvindt. Die interne–externe perspectiefwissel geeft het verhaal een aangenaam ritme. Ondanks dat Michallon als thrillerauteur nog relatief nieuw is, straalt haar stijl ervaring uit. Haar jaren als journaliste zijn duidelijk voelbaar. 

Toch zijn er ook enkele minpunten aan te stippen. Zo is de moord in het resort niet heel erg interessant: het slachtoffer blijft vrij oppervlakkig en daardoor raakt de plotlijn nooit echt. De passages over de sekte zijn daarentegen veel sterker: meeslepend, beter uitgewerkt en spannend van opzet. Toch ontbreekt ook daar de échte spanning, omdat je vanaf het begin weet dat Gabriel en Frida er levend uit zullen komen. Daardoor leveren uiteindelijk beide verhaallijnen te weinig suspense op.  

De suspense moet vooral komen uit de psychologische spanning tussen Frida en Gabriel. Ze staan lijnrecht tegenover elkaar. Daarbij lijkt vooral Frida haar broer steeds minder te vertrouwen. Naarmate we dieper in de gebeurtenissen na hun ontsnapping uit de sekte duiken, begint de lezer dat wantrouwen ook steeds beter te begrijpen. Toch had de spanning nóg sterker kunnen zijn als Gabriel op zijn beurt ook meer argwaan richting Frida had ontwikkeld. Dat had de psychologische laag een extra lading gegeven, omdat je dan echt zou gaan twijfelen wie van de twee nu eigenlijk te vertrouwen is. Met zo’n invalshoek had Michallon nóg meer kunnen spelen, om de lezer net dat beetje onrustiger te houden.

De overige personages zijn helaas vrij vlak uitgewerkt, waardoor er weinig ruimte is voor mogelijke verdachten of alternatieve routes in de ontknoping. Daardoor kun je als lezer al vroeg veel scenario’s wegstrepen. Toch weet Michallon het einde nog een verrassende draai te geven: één lijntje wordt op een mooie, onverwachte manier rondgemaakt. Maar de uiteindelijke ontknoping in het heden voelt te makkelijk en te voor de hand liggend. Met één of twee extra, gedurfde wendingen had het verhaal kunnen stijgen van een goed boek naar een écht topboek. In het slotakkoord neemt Michallon net iets te weinig risico.

Michallon zoekt in Weg van hier duidelijk toevlucht bij de dingen die ze goed kent, misschien wel om te voorkomen dat haar tweede boek, na een ijzersterk debuut, een misser zou worden. En eerlijk is eerlijk: dat wordt het ook niet. Integendeel. Ze levert opnieuw een soepel lezende thriller af die regelmatig spannend, intrigerend en simpelweg de moeite waard is. Een boek dat in bijna alle opzichten een dikke voldoende scoort, maar soms wel héél netjes binnen de lijntjes blijft kleuren. Haar potentie is onmiskenbaar. Maar als Michallon écht de top van het genre wil bestormen, zal ze in toekomstige boeken net wat dapperder moeten zijn in haar keuzes.