Spoorloos
Spoorloos
-
Serie
-
Auteur(s)
-
Uitgeverij(en)
-
Jaar van uitgave
-
Thrillzone score
-
Deel deze recensie
Spoorloos van Charlotte Link betreft een heruitgave. De thriller is reeds in 2009 uitgegeven onder de titel Het laatste spoor. Aan alles is te zien dat het hier een werk is van een beginnend auteur. Conclusie: veel potentie maar net de benodigde finesses? Die ontbreken.
Charlotte Link is de succesvolste thrillerschrijfster van Duitsland en dit boek heeft haar geholpen op haar weg nar de top. Het zit heel goed in elkaar maar soms is het te langdradig en kost het moeite om je hoofd erbij te houden.
Spoorloos is opgebouwd uit twee majeure verhaallijnen die in eerste instantie niets met elkaar van doen te hebben. Het begint in een forensisch laboratorium waar een gruwelijk toegetakeld lijk binnengebracht is.
Vervolgens maken we de sprong naar de komst van Rosanne, een onderzoeksjournaliste die vanuit Gibraltar terug komt naar Londen om een aantal artikelen te schrijven over onopgeloste vermissingszaken. Een daarvan betreft de vermissing van Elaine Dawson; zij raakte vermist op weg naar het huwelijk van Rosanna Hamilton. Al gauw lijkt het erop dat er een spoor is gevonden dat erop zou kunnen duiden dat Elaine nog in leven is.
Dit is het punt in Spoorloos dat de beide verhaallijnen elkaar kruisen en je eindelijk het verband begint te zien. Voorheen ging het over een zeer angstig persoon die zich voor de wereld aan het verstoppen is naar het relaas over de verdwijning van Elaine.
Charlotte Link gaat in Spoorloos grote maatschappelijk thema’s niet uit de weg. Je kunt hierbij denken aan onderdrukking (vooral door mannen in allerlei vormen), huwelijksproblemen, depressie, en het collectief veroordelen van mensen zonder enige vorm van bewijs. De gebruikte verhaallijnen worden hiervoor goed ingezet en dat zorgt voor een indringende psychologische thriller.
De hand van de (latere) meester is in Spoorloos af en toe al zichtbaar. Kanttekeningen zijn wel: er worden (heel) veel personages en soms ook teveel woorden gebruikt. Dat haalt de vaart uit het boek. Wie dat op de koop toeneemt, heeft een aardige thriller in handen.
Toen ik het boek In Cold Blood van Truman Capote gelezen had was ik verkocht. Ik wilde meer boeken in dit genre gaan lezen. En dat is gelukt kan ik melden! Ik lees, als het even kan, iedere dag. Eerst alleen voor mezelf maar sinds 2020 ook als jurylid voor de Bronzen en Zilveren Vleermuizen van het Nederlands Thrillerfestival. Nu mag ik ook recenseren voor Thrillzone! Het verandert niets aan het plezier van lezen, wel krijgt het een extra laag, en dat is mooi.
Schrijf jouw recensie!