Sterren en koper

• 13 juli 2025
• Klassieke Fantasy
• Saskia Boree

Sterren en koper

• Serie

  Het verborgen genootschap

• Auteur(s)

  Giada Pavesi

• Uitgeverij(en)

  Uitgeverij Cargo

• Jaar van uitgave

  2025

• Thrillzone score

  4
• Deel deze recensie

Giada Pavesi is een van de vier auteurs van de Fantasy-serie Het verborgen genootschap. De auteur komt uit Noord- Italië en woonde ook in Schotland. Ze studeerde Engels en Frans in Milaan en Edinburgh. Sterren en koper is haar debuut.

Archeologiestudente Ambra Valmori leert op een dag over het bestaan van een geheim genootschap voor magiërs. Ze krijgt de kans om daar haar eigen magische krachten te ontwikkelen en ze te leren beheersen door magische artefacten, nadat ze is toegelaten tot hun prestigieuze Academia Seledia. Daarnaast krijgt ze zeldzame, oude boeken te bestuderen. De sterren hebben echter andere plannen voor het lot van Ambra. Ze draagt niet alleen een geheim met zich mee, hele herinneringen van haar bestaan zijn vaag, zelfs helemaal uitgewist. Ze zal moeten samenwerken met haar rivaal Ishmael, want de professoren zien haar als een grote bedreiging voor het voortbestaan van de school. Samen met Ismael graaft ze in het magische en fascinerende Venetië naar haar mysterieuze verleden. Zal ze kunnen ontdekken wie ze daadwerkelijk is?

De auteur weet meteen de boekenliefhebbers in het hart te sluiten, want het is een wereld waarin boeken welig tieren, het ritselen van papier de boventoon voert, en waarin de bibliotheek de favoriete plek is van protagonist Ambra Valmori, die, zoals doorschemert, een gemene, betweterige kant heeft. Er wordt ook meteen een intrigerend stukje achtergrondverhaal van het personage prijsgegeven, immers, Ambra was eerder voor een week verdwenen, en is vervolgens teruggekomen met gaten in haar geheugen. Verder heeft ze een liefde voor verschillende talen. Kortom, het karakter heeft opmerkelijke eigenschappen.

Hoewel er in het begin veel informatie aan de lezer wordt verstrekt, en dit op een gedegen manier wordt verteld, sijpelt er ook een goede, meeslepende actie door de verhaallijn. Dit houdt de lezer bij de les, waardoor men onverhoopt wil weten waarom Ambra voor de tweede keer het mikpunt van ontvoering is. Het boek is daardoor moeilijk weg te leggen, en ronduit fascinerend doordat het doorspekt is met astronomische termen. Het verhaal voelt in de eerste plaats gewoontjes aan, totdat er alchemie de kop opsteekt, en de protagonist het bestaan van magie ontdekt. Tevens leert ze dat dit fenomeen tegelijkertijd ook een talent is. Het Verborgen Genootschap waar ze onverhoopt op stuit, heeft dan ook één onverbiddelijke hoofdregel: geheimhouding van het genootschap en de bijkomende magie verborgen houden. Blijkbaar heeft magie dezelfde basis als scheikunde in de verhaallijn, wat een boeiende insteek is. Sterrenstof speelt hierbij een opmerkelijke rol. Wetenschap wordt in deze invalshoek op een intrigerende manier gebruikt.

Er is ook sprake van zeer opvallende wezens, waarvan de “roestelingen” meteen de aandacht van de lezer trekken, omdat er letterlijk wordt gezegd dat deze verschijningen niet had mogen plaatsvinden. De lezer gaat zich dan ook meteen afvragen waarom deze “roestelingen” niet hadden mogen verschijnen. Later blijkt dat deze wezens een moleculaire afwijking in de huid hebben, ten opzichte van tovenaars. Tovenaars worden dan weer geboren met een huidsubstantie die magie kan activeren, aldus de wereldbouw. Dit werd briljant bevonden.

Sterren en koper is een mix van (Portal) Fantasy met een vleugje Dark Academia, waarin het aspect enemy-to-lovers feilloos, al dan niet subtiel is toegepast. Het is een boek dat tevens de boodschap “wat onder de sterren gebeurt, blijft onder de sterren” heeft. En ook: “Wees voorzichtig met wat je onder de sterren wenst.” De sterren en dus ook het koper hebben een betekenisvolle symboliek. Zoals het op de lezer overkomt, is er wellicht ook een verband tussen de “roestelingen” en bloedmagie. Men kan namelijk in deze wereld betalen met een druppel bloed. Tot dusver komen er dan weer niet duivelse rituelen of iets dergelijks in de verhaallijn voor, en de insteek blijft gericht op wetenschappelijke magie. 

Als de lezer altijd al heeft gedacht dat Venetië zo al heel magisch was, dan tilt Pavesi dit gevoel zeer zeker bij haar lezers naar het volgende niveau. Ze leidt de lezer naar een grimmig sinistere ontknoping, waarin de wetenschap een wel heel morbide draai heeft gekregen. Dit belooft weinig goeds voor de rest van de serie in de meest intrigerende zin van het woord. De serie over Het verborgen genootschap is daardoor ook een zeer opmerkelijke nieuwkomer in het genre. Dit maakt érg nieuwsgierig naar het vervolg!