Soms komt niet thuis wat vertrokken is is het eerste deel van de serie De Scalda moorden van Jos Govaarts en Mark de Groot, een thrillerserie die zich afspeelt in Zeeland. Govaarts heeft een achtergrond als bedrijfsarts en coach en wil naar eigen zeggen laten zien wat iemands bewuste en onbewuste drijfveren zijn. De vraag die in zijn boeken centraal staat is waarom iemand bepaald gedrag vertoont, zo ook in Soms komt niet thuis wat vertrokken is. De Groot is geboren en getogen in Zeeland, en het is te merken dat de auteur de regio goed kent. Zeeland speelt een schitterende hoofdrol in het boek.
Op een bouwterrein in Vlissingen worden menselijke botten gevonden. Ze blijken van de 22 jaar geleden vermist geraakte studente Nathalie Schoenen te zijn. De verdwijning is nooit opgelost en de politie opent nu de zaak opnieuw, maar dan als moordzaak. Inspecteur Hugo Noot van de politie Vlissingen was nog maar net agent toen Nathalie verdween en heeft een persoonlijk motief om de zaak op te lossen. Maar hij heeft een groot geheim dat onder geen beding naar buiten mag komen, anders is zijn carrière ten einde…
Soms komt niet thuis wat vertrokken is wordt ook wel een combinatie tussen een Britse detective en Scandi noir genoemd en dat is een goede conclusie. Het boek heeft de donkere sfeer van een Scandinavische thriller en doet wel wat denken aan de thrillers van Samuel Bjørk. Sommige personages hebben een duister verleden en er is veel ruimte voor de Westerschelde, Vlissingen en andere afgelegen plekken in Zeeland waar het soms donker en guur kan zijn, zoals een verlaten bouwterrein of strand. Een verfrissende locatie voor een thriller, want veel andere thrillers die zich in Zeeland afspelen, zijn er niet. De locaties worden zo filmisch beschreven dat je ze helemaal voor je gaat zien, ook al ben je er nog nooit geweest. En sommige locaties zijn niet alleen leuk voor op de achtergrond, maar spelen ook een belangrijke rol in de ontknoping van het verhaal.
Dat verhaal heeft dan weer meer van een Britse detective, met veel diepgang, onverwachte wendingen en levensechte personages. Het plot zit goed in elkaar, met prachtige zinnen en meerdere personages die een goed motief voor de moord hebben. Het verleden lijkt in deze zaak keihard terug te komen naar het heden, maar hoe het precies zit, daar kom je als lezer pas op het einde achter. Sommige personages worstelen om allerlei redenen met morele dilemma’s en ook menselijke emoties zoals jaloezie, rouw, wanhoop, verliefdheid, frustratie, verdriet en gemis zijn hen niet vreemd. Dat maakt hen menselijk en realistisch.
Dit geldt niet alleen voor de personages van de moordzaak, maar ook die van het politieteam. Met name Hugo en zijn collega Ankie Verhagen zijn interessante figuren waar nog veel over te vertellen valt. Er wordt wel een tipje van de sluier opgelicht over bepaalde aspecten van hun leven, maar het is duidelijk dat de auteurs nog niet alle informatie over hen willen onthullen. Als je Soms komt niet thuis wat vertrokken is leest, wordt je vanzelf nieuwsgierig naar hun verleden, en dat van de andere personages. Gelukkig is er al een tweede deel in deze serie: Wat eens ongeschonden was, waarin we ze hopelijk nog beter leren kennen. Als dit boek net zo goed is als het eerste deel, dan zullen de lezers daar veel plezier aan beleven. Een heel stevig begin van een mooie Nederlandse thrillerserie.
Ik ben Silvie van der Zee, sinds kort veertiger (1985) en al fanatiek lezer sinds ik heb leren lezen. Mijn ultieme droom vroeger was kinderboekenschrijfster worden. Dat is niet gelukt, maar ik schrijf wel veel voor mijn werk en uiteraard verslind ik nog steeds veel boeken. Van zelfhulp tot chicklits en historische romans, maar toch het liefst wel thrillers. Karin Slaughter ontmoeten was een droom die uitkwam. Naast lezen houd ik van Zumba, pizza en reizen. Dat laatste gaat gelukkig goed samen met lezen 🙂.
Alle recensies van deze recensent
Schrijf jouw recensie!