Jij bent het licht
Jij bent het licht
-
Serie
-
Auteur(s)
-
Uitgeverij(en)
-
Jaar van uitgave
-
Thrillzone score
-
Deel deze recensie
Marion Pauw (1973) werd geboren in Tasmanië en emigreerde op haar zesde naar Nederland. Ze werkt als schrijver en scenarist. Naast haar werk als freelancejournalist verscheen in 2005 haar eerste thriller Villa Serena. Inmiddels zijn er meer dan 20 boeken van haar hand verschenen. In 2015 kondigde Pauw aan te stoppen met schrijven, tenzij ze écht iets te vertellen zou hebben. Vanaf 2017 kwamen er weer boeken van haar uit.
Met Jij bent het licht neemt Pauw de lezer mee naar Tasmanië. In deze indrukwekkende thriller is de spanning tweeledig: de hoofdpersoon beleeft een zoektocht in het nu en duikt in het verleden.
Het thema wat aan bod komt, is aangrijpend: het in de doofpot stoppen van wat zich afspeelde in kinder-internaten, in Australië. Ze beschrijft niet zomaar de gebeurtenissen, maar doet dit in de vorm van een ontdekkingsreis van de hoofdpersoon, Mia, die teruggaat naar de plek van haar jeugd, Tasmanië. Het weer in deze omgeving vertoeven, roept steeds meer oude herinneringen op. Ze ervaart wederom de natuur, waar ze zich als kind zo mee verbonden voelde en wil graag weer contact met haar oude buurvrouw Jo, die er voor haar was, als de sfeer vroeger thuis te gespannen was.
‘Gaat het?’ Jo aaide over mijn arm. Als vanzelf kroop ik tegen haar aan en ik ontdekte een kleine uitsparing waar ik precies in paste. Daar, dicht bij een rustige en constante hartslag, verstopt voor de buitenwereld, donker en warm, ontspanden mijn spieren zich en voelde mijn huid ook niet meer zo strak.
Jo blijkt echter niet aanspreekbaar, doordat zij een beroerte heeft gehad. Mia krijgt er twijfels bij, of dit een natuurlijke oorzaak heeft, of dat iemand die haar liever stil wilde hebben, in haar functie als natuur-activiste, dit veroorzaakt heeft. Ze besluit op onderzoek uit te gaan.
Max, de broer van Mia heeft net een boek uitgebracht, waarbij hij zijn tijd in het internaat St. Bartholomew’s beschrijft. In eerste instantie wil Mia het niet lezen, bang voor wat er in haar omhoog zal komen. Als ze toch begint met lezen, krijgt ze steeds meer begrip voor haar broer en voelt ze vertwijfeling rond de rol van haar ouders in hun opvoeding. Ook krijgt ze meer zicht op zichzelf als klein meisje.
Er wordt steeds van perspectief en tijd gewisseld doordat de hoofstukken vanuit Mia (heden) of Max (verleden) geschreven zijn. De trauma’s die hun jeugd met zich meebracht, hebben diepe sporen achtergelaten en bepalen tot in het heden hoe ze in het leven staan. Maar ook hoe ze met elkaar omgaan.
Vol respect beschrijft Pauw hoe dit doorwerkt, met veel dialogen, ook interne, waardoor de lezer steeds weer een kijkje in het hoofd van de personen krijgt. Het is goed te lezen, dat ze ook scenarioschrijver is; met veel oog voor detail, waarbij alle zintuigen aan bod komen, omschrijft ze situaties en de omgeving waarin die zich afspelen.
De eetzaal was een grijze, kille ruimte met lange houten tafels en metalen borden die niet zouden misstaan in een gevangenis. De geur van slappe kool en iets wat vage herinneringen opriep aan vlees hing zwaar in de lucht.
Soms is het bijna te gruwelijk om door te lezen, er komen gebeurtenissen langs die diep raken. Ook de akelige scenes staan echter ten dienste van het verhaal. Door de afschuw die dit bij de lezer oproept tijdens het meeleven met de hoofdpersonen, wordt duidelijk wat dit voor de betrokkenen teweeggebracht zal hebben.
Door het lezen in het boek van haar broer en door ontmoetingen krijgt Mia meer zicht op wat er zich op het internaat heeft afgespeeld. Als ze besluit dat dingen niet langer verborgen mogen blijven, loopt de spanning in het boek nog meer op…
Een indrukwekkende thriller die raakt, op vele lagen!
Sinds ik kon lezen, dook ik in een boek. Als kind las ik graag sprookjesboeken. Even een andere wereld instappen en daar dingen meebeleven die in het echt niet kunnen, vond ik prachtig. Het verplichte boeken lezen voor mijn schoolexamen vond ik geen straf en wellicht ben ik een van de weinige leerlingen die daadwerkelijk alle boeken van haar lijst helemaal heeft gelezen!
Ik geniet tegenwoordig ter ontspanning van spannende boeken, historische romans, fantasy en science fiction, maar uitstapjes naar andere genres maak ik ook wel. Belangrijk voor mij aan een boek is dat ik graag meegenomen word naar een andere wereld, een ander milieu of een andere cultuur. Bij een thriller vind ik het belangrijk dat het lang spannend blijft en dat ik nieuwsgierig word gemaakt naar de personen in het boek.
Schrijf jouw recensie!