Waar het stil is
Waar het stil is
-
Serie
-
Auteur(s)
-
Uitgeverij(en)
-
Jaar van uitgave
-
Thrillzone score
-
Deel deze recensie
Waar het stil is van de Zweedse auteur Mattias Edvardsson, is een boek met twee verhalen die hetzelfde ogen maar heel erg van elkaar verschillen. In het eerste deel is de stijl bijna simplistisch te noemen, terwijl het in het tweede gedeelte allemaal veel complexer wordt en je als lezer van verkeerd been naar verkeerd been huppelt. Waar het stil is is het eerste deel in de Gunni Hilding-reeks. Eerder schreef Edvardsson bijvoorbeeld Familietragedie en Een heel gewoon gezin. Elina van der Heijden is de vertaler van Waar het stil is.
In mei 1989 verdwijnt Robin, een jongetje van acht jaar. Hij speelt verstoppertje in het bos. Later wordt hij dood teruggevonden. De kinderen waar hij mee in het bos speelt wijzen al snel een dader aan en de zaak lijkt opgelost. Gunni Hilding, een jonge politieagente, heeft hier zo haar twijfels over.
In deel twee, 5 jaar later, verdwijnt er wederom een jongetje. Gunni ziet overeenkomsten met de eerdere zaak. Nu nog iedereen zien te overtuigen om te voorkomen dat het leed niet te overzien is...
Tot zover de ingredienten van dit boek. Redelijk overzichtelijk zou je denken. Mattias Edvardsson heeft hier nog een aantal lagen aan toegevoegd. Die trekken het verhaal naar een heel andere dimensie. Gunni draagt een heel verleden met zich mee als Jehovagetuige, een geloofsgemeenschap waar zij zich aan ontworsteld heeft maar dat nog steeds een hele groet stempelop haar drukt. Al was het alleen maar omdat ze verstoten is door haar familie en dus ook nagenoeg geen contact meer heeft met zusje. Ze wil ze graag helpen om deze gemeenschap ook te ontvluchten.
Dit maakt dat de prestatie van Gunni, als mens, als agente maar ook als rechercheur, veel meer lading krijgt en je haar worsteling eigen gaat maken. Dit zorgt tijdens het lezen van Waar het stil is voor een gevoel van beklemming. Tegelijkertijd wil je haar toeschreeuwen dat ze het kan en dat je haar het vertrouwen wil geven, iets wat ze zelf maar moeilijk kan.
In de zoektocht naar de dader komen een aantal verdachten langs die het allemaal gedaan zouden kunnen hebben. Telkens als je denkt ‘nu hebben ze de dader’, blijkt het toch weer net even anders te zitten en dat is heel knap gedaan. Er worden aan zowel de opsporingskant als aan de mogelijke dader kant redelijk veel karakters opgevoerd. Niet alle personages zijn evengoed uitgewerkt. Misschien dat hiervoor in de komende delen nog plaats voor is, want een aantal verdienen meer aandacht en toelichting.
Waar het stil is eindigt met een regelrechte cliffhanger waarin duidelijk wordt dat we Gunni gelukkig nog vaker gaan zien. Het is een Scandinavische thriller van hoog niveau waarin duidelijk wordt dat goede karakterontwikkeling nog steeds een belangrijke pijler is voor een sterk verhaal.
Toen ik het boek In Cold Blood van Truman Capote gelezen had was ik verkocht. Ik wilde meer boeken in dit genre gaan lezen. En dat is gelukt kan ik melden! Ik lees, als het even kan, iedere dag. Eerst alleen voor mezelf maar sinds 2020 ook als jurylid voor de Bronzen en Zilveren Vleermuizen van het Nederlands Thrillerfestival. Nu mag ik ook recenseren voor Thrillzone! Het verandert niets aan het plezier van lezen, wel krijgt het een extra laag, en dat is mooi.
Schrijf jouw recensie!