Rechercheur De Klerck en de dode weldoener

• 26 januari 2026
• Nederlandstalig
• Silvie van der Zee

Rechercheur De Klerck en de dode weldoener

• Serie

  De Klerck

• Auteur(s)

  P. Dieudonné

• Uitgeverij(en)

  E-Pulp

• Jaar van uitgave

  2025

• Thrillzone score

  3
• Deel deze recensie

Rechercheur De Klerck en de dode weldoener is het dertiende deel uit de serie van P. Dieudonné, waarin rechercheur Lucien de Kleck en zijn assistent Ruben Klaver elke keer een nieuwe moordzaak oplossen in Rotterdam.

P. Dieudonné is een Nederlander die al in de jaren ’60 naar Canada emigreerde met zijn familie. Dat hij fan is van de boeken van Baantjer, is duidelijk. Zijn verhalen spelen zich dan wel af in Rotterdam en niet in Amsterdam, maar het concept is hetzelfde. Er is zelfs een verwijzing naar Baantjer, met een knipoog: een van de personages heet Barry de Kock, “met kaaooceekaa.”

In Rechercheur De Klerck en de dode weldoener wordt Waldemar van Henegouwen, een rijke Rotterdammer en weldoener, na een benefietvoorstelling in De Doelen thuis dood gevonden, doorboord met zijn eigen harpoen, een bijzonder verzamelobject dat hij bezat. Verschillende personen in zijn omgeving lijken een motief te hebben om hem te vermoorden, dus lukt het De Klerck en Klaver om de echte moordenaar te vinden, of worden ze op het verkeerde been gezet?

Dat Dieudonné al een tijd weg is uit Nederland, is wel te zien aan het taalgebruik. Ofschoon, aanstonds, sedert en eender zijn woorden die de moderne lezer tegenwoordig niet meer gebruikt, en jonge lezers moeten ze misschien zelfs wel opzoeken. Het taalgebruik is niet alleen wat ouderwets, maar ook wat formeel. Enkele voorbeelden: “Iedereen hield zich liever in de eigen woning op” en “Wij wensen een onderhoud met u.”

Hoewel dit taalgebruik enigszins afleidt van het verhaal, is het boek verder wel een aanrader. Het tempo zit er goed in en het verhaal leest lekker weg. Zeker voor wie bekend is met Rotterdam, zal het een leuk extraatje te zijn dat bepaalde buurten en straten uitgebreid beschreven worden. Een grappig detail is dat dit het dertiende deel uit de serie is en dat dit getal ook nog een rol speelt in het boek. De bijgelovige personages spreken het getal niet uit, maar zeggen consistent “een dozijn plus één”.

Over personages gesproken; ze zijn niet erg diepgaand, wat logisch is omdat daar in een boek van slechts 144 pagina’s nu eenmaal niet veel ruimte voor is. De ontwikkeling van het plot is belangrijker. En daar is goed over nagedacht, want het verhaal eindigt met een verrassende plottwist. Rechercheur De Klerck en de dode weldoener is overigens prima los te lezen, ook als je de eerdere delen niet hebt gelezen, omdat er in elk boek weer een nieuwe moordzaak wordt opgelost en elk deel dus een afgerond verhaal op zich is. 

Al met al is Rechercheur De Klerck en de dode weldoener een vermakelijk boek dat je waarschijnlijk in één keer uitleest. Vooral lezers die van de Baantjer-boeken of een wat lichter boek in het thrillergenre houden, zullen het waarderen.