De laatste duivel die sterft
De laatste duivel die sterft
-
Auteur(s)
-
Uitgeverij(en)
-
Jaar van uitgave
-
Thrillzone score
-
Deel deze recensie
Richard Osman is een auteur die bekendstaat om zijn toegankelijke maar gelaagde schrijfstijl, die hij etaleert in zijn Moordclub op donderdag-reeks. In zijn verhalen combineert Osman spanning met humor en laat hij zien dat misdaadverhalen niet alleen draaien om het oplossen van een mysterie, maar vooral om de mensen eromheen. Osman heeft een scherp oog voor karakterontwikkeling en onderlinge verhoudingen, waardoor zijn personages levensecht en herkenbaar aanvoelen.
De laatste duivel die sterft is het vierde deel in de Moordclub op donderdag-serie en na eerdere succesvolle delen, speelt dit deel zich opnieuw af met de vertrouwde groep bewoners van Cooper’s Chase, een bejaardenhuis in Zuidoost-Engeland.In dit deel wordt een van Stephens oude vrienden, Kuldesh Sharma, een antiekhandelaar, vermoord. Hij was buiten zijn schuld verwikkeld geraakt met een drugshandel wat uiteindelijk zijn leven heeft gekost. Joyce, Elizabeth, Ron en Ibrahim gaan op onderzoek uit en raken ze al snel verstrikt in de wereld van heroïnehandelaren, antiek en nepkunst.
Het verhaal voelt intiemer en wat zwaarder geladen dit keer. Joyce treedt dit keer nadrukkelijker naar voren, los van Elizabeth, die zelf worstelt met persoonlijke problemen. Haar dagboekaantekeningen zorgen voor humor en warmte, maar geven ook ruimte voor een traan. De onderlinge loyaliteit en steun binnen de groep vormen opnieuw het hart van het verhaal.
Wat De laatste duivel die sterft extra volume geeft, is de laag rondom Stephen. Zijn dementie krijgt steeds meer grip. Dit aspect maakt het verhaal pijnlijk, maar des temeer oprecht en menselijk. René Osman schuwt het verdriet niet en laat zien hoe verlies en aftakeling doorwerken in de personages.
De laatste duivel die sterft is daarmee een uitstekende mix van intriges, misleiding, chaos en humor, met daaronder een duidelijke emotionele kern. Juist dat maakt het boek bijzonder. Het is een waardige toevoeging aan de serie. Tegelijkertijd is het boek niet losstaand te lezen, vanwege de band die je moet hebben met de personages. Laat dat dan een oproep zijn om de eerdere delen alsnog te lezen.
Conclusie: een ontroerend, onderscheidend en soms verrassend kwetsbare thriller die nog wel even blijft hangen.
Schrijf jouw recensie!