Sara Bergmark Elfgren (Stockholm, 13 maart 1980) is een Zweedse schrijfster van fantasyboeken. In de young adult serie Engelsfors verschenen vier delen. Het eiland is haar eerste thriller en werd vanuit het Zweeds vertaald door Corry van Bree.
Het boek begint met het prachtige gedicht “The night is darkening round me” van Emily Brontë. Vervolgens gaan we door naar een korte proloog die voldoende triggert maar niets substantieels verraadt. De toon is gezet. Welkom op Het eiland.
Mirjam wordt voor de 40e verjaardag van haar halfzus Nia uitgenodigd op het eiland dat al sinds haar jeugd eigendom van haar familie is en waar ze veel mooie vakanties heeft doorgebracht. Ze is verbaasd over de uitnodiging, want ze heeft al een tijd geen contact met haar..Daarnaast is ze niet echt in een feeststemming omdat haar eigen relatie sinds kort beëindigd is. Toch neemt ze de uitnodiging aan, vooral ook omdat haar zus aangeeft dat het een meidenweekend zal zijn. Tot Mirjams verbijstering zijn er echter ook nog andere gasten aanwezig, wat voor een bijzondere sfeer zorgt. Naarmate de avond vordert, lopen de spanningen hoger op.
Het verhaal in Het eiland wordt verteld vanuit de ik-persoon Mirjam. Zij vertelt over haar jeugd, haar werk als lerares, haar relatie met Juan en haar band met Nia. Ze zijn even oud -veertien- als ze elkaar leren kennen. Gedetailleerd vertelt Mirjam over deze geheime ontmoetingen en hoe de relatie met haar zus zich ontwikkelt. Over de vele overeenkomsten maar ook over de schrijnende verschillen waaronder Nia’s keus voor foute mannen, met als laatste Nia’s huwelijk met Konrad. Dit zorgt voor een verwijdering tussen beide zussen, helemaal als Konrad Nia blijkt te mishandelen, zowel lichamelijk maar vooral geestelijk. Desondanks keert zij keer op keer naar hem terug, tot verbijstering van Mirjam.
Ondanks dat we hier te maken hebben met een onbetrouwbare verteller (het zijn Mirjam’s observaties en gedachten die we volgen, háár weergave van de gesprekken met haar zus), leren we de verschillende personages goed kennen. De kleine speldenprikjes die de personages typeren, kruipen onder je huid en zorgen voor de nodige emoties.\
“Toen Baby stierf, besefte ik dat er iets heel erg mis was. Nia had haar als verjaardagscadeau van Konrad gekregen in het jaar dat ze zesendertig werd. Toen ik ‘s ochtends belde om haar te feliciteren, filmde ze de piepkleine Teckelpup.
‘Is ze niet schattig?’ zei Nia. ‘Zo onbeschrijflijk schattig!’.
Er klonk iets geforceerds in haar stem, wat ik eerst niet in overeenstemming met de situatie kon brengen. Toen we het gesprek hadden beëindigd, sloop het besef binnen. Konrad had een puppy gekocht die Baby heette, voor zijn vrouw die zo vurig naar een kind verlangde.”
Deze constant aanwezige, minieme cliffhangers dragen bij aan de subtiele spanningsopbouw. Deze is vanaf het begin latent aanwezig; je voelt dat er iets broeit, dat er iets staat te gebeuren maar hebt een groot deel van het verhaal geen idee wanneer en wat. Als het moment suprême uiteindelijk is aangebroken, is dat totaal onverwacht en word je volledig omver geblazen. Vanaf dat moment zit je op het puntje van je stoel.
Het taalgebruik van Elfgren in Het eiland is toegankelijk en mede daardoor geschikt voor een breed publiek.Ondanks dat zij gewend is te schrijven voor Young Adults, is dit absoluut niet terug te vinden in dit boek. Door de gedetailleerde opbouw lijkt het alsof het verhaal traag op gang komt, maar alles heeft een doel en maakt Het eiland een psychologische thriller pur sang. Niet geschikt voor aanhangers van het Chris Carter genre, maar liefhebbers van Wisting en Mörk, zullen de stijl van deze auteur zeker waarderen.
Sterk uitgewerkte personages, het psychologische aspect, de subtiele cliffhangers, het spelen met de setting: alles staat in dienst van een apotheotische ontknoping en een einde dat ambivalente gevoelens opwekt, maar er desalniettemin voor zorgt dat je het boek tevreden dichtslaat. Een zeer prettige kennismaking met deze schrijfster binnen het spannende genre dat zeker naar meer smaakt.
Mijn naam is Barbara (Niemantsverdriet-Visscher), geboren Utrechtse, getogen in het mooie Salland en uitgedeukt in Tel-Aviv, Parijs, Londen en Amsterdam. Inmiddels woon ik al weer geruime tijd aan de rand van Purmerend, samen met mijn man en zoon. Ons huishouden wordt versterkt door twee katten en twee honden.
Lezen doe ik in veel vormen waaronder e-pubs en audioboeken, maar het papieren boek blijft mijn grote liefde. Met name de Ltd. Editions met de mooie sprayed edges vinden veelvuldig hun weg naar onze boekenkast. Op jaarbasis lees ik zo’n 100 boeken, waarvan het grootste deel (Scandinavische) thrillers, maar ook YA, fantasy, literatuur en kinderboeken pak ik regelmatig op. Het enige boek dat ik echt niet lees is een kookboek.
Zes jaar geleden hebben mijn man en ik het roer rigoureus omgegooid en zijn we een hondenuitlaatservice gestart, waarbij onze specialiteit ligt bij de zogenaamde “hoog risico honden”. M’n vrije tijd verdeel ik tussen haken, journalling en allerlei boekgerelateerde dingen. Zo beheer ik mijn eigen mini-bieb, ben ik naluisteraar van audioboeken bij Thinium en heb ik met dertien andere meiden The Reading Ladies op Insta opgericht. Met hen doe ik allerlei leuke bookish-dingen. En nu dus thrillerrecensent bij Thrillzone waar ik enorm veel zin in heb! Nice to meet you!
Schrijf jouw recensie!