De schaduwman

• 22 March 2024
• Thriller
• Jelle van de Kruijs

De schaduwman

• Serie

  Connie Woolwine

• Auteur(s)

  Helen Fields

• Uitgeverij(en)

  Ambo-Anthos

• Publication year

  2023

• Thrillzone score

  3
• Share this review

Helen Fields heeft al drie verschillende carrièrepaden bewandeld in haar leven. Ze was advocaat, runde een filmmaatschappij in Los Angeles met haar man en is nu succesvol schrijfster. De 55-jarige auteur brak door met haar zevendelige Callanach-serie met in de hoofdrol Schotse detectives Luc Callanach en Ava Turner. Tegenwoordig woont Fields weer in haar geboorteland Engeland. Ze stond twee keer op de nominatie voor beste Schotse thriller van het jaar en met haar Perfecte stilte won ze de ThrillZone Award 2021 in de categorie Beste Vertaalde Thriller. De schaduwman is haar eerste boek met Connie Woolwine in de hoofdrol. Zal ze met dit creatieve uitstapje wederom succesvol zijn? 

In De schaduwman maken we kennis met de eigenzinnige dokter Connie Woolwine. De Amerikaanse forensisch psycholoog wordt naar het Schotse Edinburg gestuurd voor een geruchtmakende zaak. Elspeth Dunwoody, de schoondochter van het hoofd van een wereldwijd techbedrijf, is vermist. Eenmaal aangekomen op de plaats delict wordt Connie gekoppeld aan de Britse inspecteur Brodie Baarda. Wanneer het duo dieper in de zaak duikt, wordt deze steeds duisterder. Elspeth is de handen gevallen van een wrede seriemoordenaar en moet vechten om te overleven. Voor Connie en Baarda neemt de druk in ramp tempo toe, terwijl de kans om de zaak op te lossen elke seconde afneemt. Want Elspeth is niet het eerste slachtoffer van de schaduwman en ze zal ook zeker niet de laatste zijn… 

De schaduwman wordt verteld vanuit twee perspectieven: Connie en Baarda die de zaak proberen op te lossen en de schaduwman en zijn slachtoffers. Het is interessant dat Fields beide kanten belicht, maar daardoor haalt ze ook de nodige suspense uit het verhaal. De lezer weet namelijk precies wat er met de slachtoffers is gebeurd, waar ze zich bevinden en hoe het ze vergaat. Doordat je al grotendeels weet hoe de vork in de steelt zit, zijn alle ontdekkingen die Connie en Baarda doen niet verrassend. 

De passages waarin Connie en Baarda de zaak proberen op te lossen hebben dus weinig toegevoegde waarde, waardoor de spanning en intrige moet komen uit de hoofdstukken waarin we meer krijgen te weten over de achtergrond van de schaduwman en de wijze waarop hij zijn slachtoffers uitkiest, ontvoert en vasthoudt. Gelukkig leveren deze hoofdstukken bij vlagen de gewenste suspense op en gebeurt er genoeg vanuit het perspectief van deze moordenaar en zijn slachtoffers om verder te willen lezen. 

Fields slaagt erin een uitstekende karakterschets van de gestoorde en angstaanjagende schaduwman te maken met hier en daar een aantal unieke twists, karaktereigenschappen en elementen van horror. Echter lukt het Fields maar niet om sympathie op te wekken voor de seriemoordenaar die ze heeft gecreëerd. Zijn trieste achtergrondverhaal wordt beperkt uitgediept en je voelt niet voldoende emotie om echt met hem mee te leven.  

Forensisch psycholoog Connie Woolwine draagt het boek. Haar partner Brodie Baarda staat in schril contrast met dit interessante en ietwat brutale personage. Waar Baarda wel sympathie opwekt, blijft hij gedurende het hele boek een plat personage dat geen noemenswaardige karakterontwikkeling doormaakt. Connie heeft haar mannelijke tegenhanger geen moment echt nodig en het is dan ook een beetje teleurstellend wanneer Fields er een onnodige en clichématige romance tussen de twee doorheen drukt. 

Toch is De schaduwman allesbehalve een slecht boek. Deze thriller is niet te gecompliceerd, kent een prettig tempo en bevat een paar prima wendingen. De opbouw klopt, de spanning is regelmatig aanwezig en de schrijfstijl van Fields is vlot en toegankelijk. Ze gebruikt geen onnodig moeilijke taal en weet wat ze aan het doen is. De schaduwman is een lekker toegankelijke thriller die je op de juiste momenten de nodige spanning en entertainment brengt. Bovendien maakt het slotakkoord van De schaduwman gelukkig veel goed; een nagelbijtende cliffhanger die het verhaal mooi afmaakt.  

De standalone van Fields is geen moment echt ondermaats, maar het bevat ook geen passages waarin je wordt gechoqueerd, verrast of geroerd. Alles blijft vrij vlak. Verwacht bij het lezen van De schaduwman dus niets bijzonders of baanbrekends. Maar ga wel uit van gemakkelijke en toegankelijke thriller die je een aantal vermakelijke uren aan leesplezier zal opleveren.