Tyler Green komt nooit meer vrij

• 10 June 2025
• Thriller
• Lieselotte Danneels

Tyler Green komt nooit meer vrij

• Serie

  Maud O'Connor

• Auteur(s)

  Nicci French

• Uitgeverij(en)

  Ambo-Anthos

• Publication year

  2025

• Thrillzone score

  4
• Share this review

Wat als iemand na dertig jaar cel volhoudt onschuldig te zijn? Wat als hij beweert dat de werkelijke dader nog steeds vrij rondloopt en zelfs aan tafel zit?

Met dat beklemmende uitganspunt opent Tyler Green komt nooit meer vrij, de nieuwste thriller van het befaamde Britse duo Nicci French. Een verhaal dat zich langzaam ontrafelt als een morele doolhof vol oud zeer, verstikkende groepsdynamiek en een steeds nadrukkelijkere vraag: wie spreekt de waarheid? 

De thriller opent met een klassieke setting: een groep oud-studenten wordt door Tyler Green uitgenodigd voor een etentje. De sfeer is ongemakkelijk van bij het begin. Tyler is onlangs vervroegd vrijgelaten uit de gevangenis, waar hij dertig jaar zat voor een moord die hij volgens eigen zeggen niet heeft gepleegd. Zijn boodschap is confronterend: één van jullie is de echte moordenaar. En dan valt er opnieuw een slachtoffer…

Wat Nicci French hier doet, is bijna literair in opbouw. De eerste helft van het boek speelt zich volledig af in het huis waar de reünie plaatsvindt. Er is geen haast, geen achtervolging, geen flitsende actie. De spanning zit in de stiltes, in blikken, in wat niet wordt gezegd. De gesloten setting werkt als een psychologisch laboratorium, waar onderdrukte herinneringen en verborgen motieven langzaam naar de oppervlakte borrelen. Elk personage draagt een verleden mee en een motief. De sfeer is verstikkend, geladen met wantrouwen, en houd je als lezer voortdurend op scherp. 

In het tweede deel komt Maud O’Connor in beeld, inspecteur met een scherp moreel kompas en de complexe bagage die we al kennen uit eerdere delen (De gunst, Het geheugenspel). Zij bijt zich vast in de zaak, en terwijl ze probeert te reconstrueren wat er dertig jaar geleden werkelijk gebeurde, komen er onvermijdelijke nieuwe spanningen aan de oppervlakte.

Wat Tyler Green komt nooit meer vrij boven de middelmaat uittilt, is dat Maud niet de almachtige speurder is die alle puzzelstukjes perfect in elkaar legt. Ze twijfelt, maakt fouten, wordt tegengewerkt door de politiek en de media. Daardoor blijft ze geloofwaardig en boeiend. Haar worsteling weerspiegelt die van de lezer: wat is de waarheid als herinneringen feilbaar zijn en schuld geen zwart-wit verhaal?

De kracht van deze thriller zit niet in bloedvergieten of brute plottwists, maar in de sluimerende onderhuidse spanning. Wat betekent het om veroordeeld te worden, niet alleen door een rechter, maar door een hele samenleving? Hoe beïnvloeden herinneringen, gekleurd door angst, schaamte en loyaliteit onze kijk op werkelijkheid?

De schrijvers leggen hierbij niet enkel de nadruk op de zoektocht naar ‘wie het gedaan heeft’, ze leggen het eerder op de vraag waarom de waarheid zolang verborgen is gebleven. De groepsdruk, de wens om verder te gaan met het leven, de angst om zelf verdacht te worden, het zijn allemaal mechanismen die hier subtiel maar effectief worden blootgelegd. 

Nicci French schrijft met een scherpe pen. De hoofdstukken zijn kort en bondig, vaak met perspectiefwissels die het verhaal vaart geven zonder de lezer te verliezen. De dialogen zijn geloofwaardig en de innerlijke spanningen van de personages voel je in elke scène. 

Hoewel Tyler Green komt nooit meer vrij traag op gang komt, is dat in dit geval juist een sterkte. De spanning wordt niet opgedrongen, maar opgebouwd, bijna onmerkbaar, tot het verhaal zich als een val sluit rond de personages en de lezer.