De wraak van Odessa

• 13 January 2026
• Actie
• Marinus van de Velde

De wraak van Odessa

• Serie

  Odessa

• Auteur(s)

  Tony Kent, Frederick Forsyth

• Uitgeverij(en)

  A.W. Bruna Uitgevers

• Publication year

  2025

• Thrillzone score

  3
• Share this review

Frederick Forsyth overleed in 2025. De faction-thrillerschrijver liet een ware schat aan boeken achter. Denk alleen maar aan De dag van de Jakhals. Maar ook Geheim dossier Odessa uit 1973 was een verkoophit. Nu is er een vervolg: De wraak van Odessa. Hoe de verhouding precies zit, is onduidelijk. Maar Tony Kent (auteur en advocaat) heeft in elk geval ‘mee’geschreven aan deze thriller. Welke hand Forsyth zelf had, is niet bekend.

Maak kennis met Georg Miller. Hij is de kleinzoon van Peter Miller (hoofdrolspeler uit Geheim dossier Odessa) en journalist in Hamburg. Als er tijdens een schietpartij bij een voetbalwedstrijd tientallen mensen omkomen, wordt hij op de zaak gezet. Tijdens een bezoek aan het ziekenhuis wordt hij herkend door een oude man, die hem verwart met zijn wijlen vader. Zo komt hij op het spoor van Odessa (Organisation der ehemaligen SS-Angehörigen), een organisatie die zijn opa destijds op de knieën kreeg. Blijkbaar willen ze nog steeds wereldmacht.

Aan de andere kant van de grote plas vindt een Amerikaanse senator de verbrandingsdood wanneer zijn huis in brand wordt gestoken. Een campagnemedewerker, Veronica Price, ontdekt dat haar presidentskandidaat en diens team wel een heel geheim en vies spelletje spelen. Als ze daar iets aan wil doen, is ze haar leven niet meer zeker…

Beide verhaallijnen zijn de hoofdmoot in De wraak van Odessa en hebben natuurlijk met elkaar van doen. Het boek is doorspekt met actie, waardoor het een gemakkelijk leesbaar geheel is. Niet te complex, niet te hoogdravend: gewoon een verhaal van één man (met wat kompanen) tegen een grote, machtige organisatie. Dit gegeven is goed uitgewerkt.

Wat minder goed aan het voetlicht wordt gebracht, zijn de politieke intrige, spionage en faction waar Forsyth zo bekend om stond. Natuurlijk verwerkte hij ook de nodige dosis actie in zijn werk, maar er zat altijd een extra laagje onder. Kent lijkt teveel aandacht te hebben gegeven aan de achtbaanrit, en minder aan het doel. De andere vintage Forsyth-ingrediënten zijn daarbij achterwege gelaten.

De personages zijn overigens voldoende uitgewerkt. Vooral Georg Miller is interessant. Hij verandert gedurende De wraak van Odessa van een slappe journalist in een actieheld, en dat alles tegen wil en dank. Vanessa Price komt ook goed uit de verf als een ambitieuze medewerker die gevangen komt te zitten tussen rechtvaardigheid en carrière. Evenwel komen door de snelheid van schrijven en gebeurtenissen, de onderlinge relaties of emoties net wat minder goed van het papier af.

De plot is als uitgangspunt interessant. Een naziorganisatie die wereldmacht wil, daar kun je als auteur helemaal los op gaan. Tony Kent had er echter wel veel meer uit kunnen halen. Nu blijft het vooral een karikatuur, met kleinzonen van ex-nazi’s als bad guys en een vehikel om vooral actie op te voeren. En als Georg Miller dan niet weet wie Reinhard Heydrich is, weet je; hier heeft de auteur wel wat steken laten vallen.

Door de disbalans tussen faction (het ontbreken ervan) en de hoeveelheid actie (teveel) komt De wraak van Odessa niet lekker uit de verf. Ja, wel als actiethriller, maar minder als erfgoed van wijlen Frederick Forsyth. Het is dus maar net welke bril je opzet: actie genoeg, diepgang minder.