De inside job

• 24 January 2026
• Spionage
• Marinus van de Velde

De inside job

• Serie

  Gabriel Allon

• Auteur(s)

  Daniel Silva

• Uitgeverij(en)

  HarperCollins

• Publication year

  2025

• Thrillzone score

  3
• Share this review

Ooit was Daniel Silva een hofleverancier van steengoede, hyperkwalitatieve spionagethrillers. Daarvoor maakte hij gebruik van protagonist Gabriel Allon en zijn rol als spion van de Israëlische geheime dienst Mossad. Degene die deze 25 titels lopende serie volgen, weten dat Allon inmiddels met pensioen is. Hij is nu kunstrestaurateur, in dienst van Tiepolo (zijn vrouw Chiara is de baas) in Venetië. De nieuwste telg in de reeks heet De inside job.

In Venetië treft Allon het lijk van een jonge vrouw aan. Het lijkt erop dat ze door een misdrijf om het leven is gekomen. Haar laatste bekende baan was kunstrestaurateur in het Vaticaanse Museum. Als Allon daar aankomt is er al snel meer aan de hand. Tijdens een ‘stroomstoring’ wordt een schilderij ontvreemd. Het blijkt te gaan om een werk van Leonardo da Vinci. 

Gabriel Allon belandt in een race tegen de klok om dit schilderij, waarop een jong meisje staat, terug te vinden. Die strijd betekent grootse tegenstanders: van de camorra tot hoge katholieken. Weet Allon weer te overleven, zoals hij al vele malen deed?

Vanaf Portret van een onbekende vrouw is Gabriel Allon met pensioen. Daarna volgden De verzamelaar en Een moord in Cornwall. We zeiden het al in de recensie van die laatste titel: het is goed wat Silva ons voorschotelt, maar het gaat wel wéér over de kunstwereld. Dat geldt ook voor De inside job, die overigens qua kwaliteit wel een stukje minder is dan de voorgangers.

De onbetwiste ster in De inside job is opnieuw Gabriel Allon. Hij is eind vijftig, heeft zijn streken nog niet verloren, en krijgt een haast onmogelijke taak om de gestolen Leonardo terug te vinden. Hoe hij dat doet, is fantastisch vormgegeven. Daarbij horen ook spitsvondige dialogen, die opnieuw regelmatig een glimlach op het gezicht toveren.

Toch begint er nu echt iets te kriebelen. De bekende zijpersonages maken hun rentree, zoals partner Chiara, of kunstman Oliver Dimbleby. Ook -inmiddels paus- Luigi Donati speelt een grote rol. Maar het ontbreken van het Mossad-team van weleer wordt een steeds groter gemis. Zij waren de hart en ziel van de reeks, net als de Mossad-loopbaan en het ‘spion zijn’ van Gabriel Allon. De rustige gesprekken met zijn mentor Ari Shamron waren legendarisch. Wederom een kunstzaak is best aardig, maar is niet het kloppend hart van de reeks. En dat gemis wordt nu steeds groter en meer voelbaar.

Heeft Daniel Silva dan een soort verplichting naar zijn fans? Nee, natuurlijk niet. Of…misschien toch wel. Er zullen liefhebbers zijn van de kunstzaken. En dat zijn wij ook best wel. Maar de echte kwaliteit van de reeks zat hem in de Mossad-zaken, daarbij was de kunst bijzaak. Nu is het andersom en dat blijkt wel uit de ondertitel: Gabriel Allon, kunstconservator, gepensioneerd spion. Wat ons betreft is het hoog, hoog tijd om dit weer om te draaien. Leest u mee, meneer Silva?