Ida Axelsson (1981, Helsingborg) en Åsa Bonelli (1968, Stockholm) vormen een Zweeds schrijversduo. Axelsson werkt als rechercheur bij de politie van Stockholm en brengt haar kennis van geweldsmisdrijven en politiewerk rechtstreeks in hun verhalen. Bonelli is fulltime auteur sinds 2015 en schreef eerder succesvolle feelgood- en misdaadromans. Hun paden kruisten in het schrijversnetwerk, waar ze ontdekten dat Axelssons realistische details en Bonelli’s vlotte vertelstijl elkaar perfect aanvullen. Samen creëerden ze de Billie Karlsson-serie, waarin een true-crime podcasthost zich in de duistere onderwereld van Stockholm begeeft. De reeks bestaat uit Stille woede (2023) en Duister geheim (2024) en wordt in Scandinavië geprezen om psychologische diepgang, actuele thematiek en korte, filmische hoofdstukken.
Wanneer de zeventienjarige Leo wordt gemarteld en vermoord, vermoedt podcasthost Billie Karlsson dat zijn dood meer is dan een willekeurige afrekening. Om antwoorden te vinden, infiltreert ze als docent op een middelbare school in een wijk waar de grens tussen klaslokaal en criminaliteit flinterdun is. Intussen worstelt haar vriendin Klara met een gevaarlijke relatie met Fadi, een spilfiguur in het drugscircuit. Durft ze de waarheid onder ogen te zien en haar plicht als politieagent te vervullen, of weegt de angst voor de gevolgen zwaarder? In een web van duistere geheimen, verleiding en verraad blijkt de grootste dreiging niet altijd van buiten te komen, maar van keuzes die je zelf maakt…
Duister geheim belooft een rauwe blik op jeugdcriminaliteit in Stockholm en maakt vanaf het begin duidelijk wat het wil blootleggen: de destructieve, uitzichtloze realiteit van het drugscircuit. Wie verstrikt raakt in deze wereld van geweld, snel geld en constante dreiging, komt zelden ongeschonden uit de strijd. Vooral jongeren – loopjongens, straatdealers, koeriers – betalen de hoogste prijs. Het feit dat niet alleen jongens, maar ook steeds vaker meisjes in deze wereld worden gezogen biedt een verfrissend perspectief. Deze ontwikkeling krijgt verder gestalte door de ogen van Denise, een middelbare scholier uit een arme wijk in Stockholm. Haar drang naar geld, luxe en een beter leven brengt haar op het pad van criminaliteit. Haar struggles en angsten worden rauw en geloofwaardig neergezet, wat het verhaal een sterke psychologische kern geeft.
Die focus op Denise maakt het verhaal intiem, maar ook beperkt. Het voelt soms alsof je door een sleutelgat kijkt naar een enorme kamer: je ziet haar keuzes en de gevolgen, maar mist het grotere criminele netwerk en de dreiging daarachter. Voor lezers die houden van grootschalige thrillers met meerdere lagen kan dit benauwde perspectief wat klein aanvoelen. Toch is het duidelijk een bewuste stijlkeuze om de psychologische kant te benadrukken.
Naast Denise volgen we Billie Karlsson, een ambitieuze podcasthost, en haar vriendin Klara, die werkt bij de politie. Hun verhaallijnen hebben veel potentieel. Vooral Klara’s situatie smeekt om morele dilemma’s en explosieve wendingen, maar blijft steken in innerlijke twijfel. Haar relatie met Fadi had kunnen leiden tot riskante keuzes – bijvoorbeeld het moment waarop ze hem verraadt, haar collega’s inlicht of zelfs undercover gaat – maar die spanning wordt nooit echt benut.
Ook Billie’s ontdekking van een jeugdopvang als broedplaats voor nieuwe loopjongens is een gouden kans om het verhaal groter en dreigender te maken, maar die verhaallijn wordt nauwelijks uitgewerkt. Juist dit element had het netwerk tastbaar kunnen maken en laten zien hoe diep criminaliteit in maatschappelijke structuren verankerd is. Het blijft echter bij een losse hint, waardoor de lezer nooit voelt hoe groot en systemisch het probleem werkelijk is. En hoewel Billie zich in een riskante omgeving begeeft, voel je nooit dat zij zelf echt gevaar loopt, waardoor urgentie ontbreekt. Dat haar leerlingen weten dat ze een podcastmaker is, maar geen argwaan krijgen bij haar interesse in Leo en het drugscircuit, voelt bovendien ongeloofwaardig.
Axelsson en Bonelli kiezen consequent voor introspectie. Dat levert gelaagde personages op, maar lange passages over gevoelens en onzekerheden vertragen het tempo en maken dat de rauwe misdaad naar de achtergrond verdwijnt. Het verhaal voelt bij vlagen stuurloos: waar gaat het nu echt om? De spanning die je van een Scandinavische thriller verwacht, blijft grotendeels uit.
Duister geheim is geen pure true crime, geen coming-of-age-verhaal en ook geen actiethriller, maar probeert van alles een beetje te zijn. Het boek blinkt uit in psychologische diepgang, maar die kracht werkt ook tegen: basale problemen en innerlijke conflicten overschaduwen de uitbouw van het plot, waardoor het verhaal slechts het topje van de ijsberg raakt. Misschien was dat deels de missie van Axelsson en Bonelli – laten zien hoe groot en ongrijpbaar het netwerk is – maar tegelijk voelt het alsof ze niet echt geprobeerd hebben om die wereld volledig te ontsluiten. Ze blijven dicht bij hun eigen kennis en ervaring, wat authenticiteit geeft, maar missen de durf om het perspectief te verruimen en vanuit een creatieve thrilleraanpak het verhaal groter, spannender en meeslepender te maken.
Mijn naam is Jelle van de Kruijs. Met 2001 als geboortejaar ben ik een jeugdige thrillerliefhebber. Dankzij Schuilplaats van Harlan Coben ben ik het thrillergenre ingezogen. Coben is dan ook mijn favoriete auteur, op de voet gevolgd door Steve Cavanagh en Deon Meyer. Als recensent bij ThrillZone krijg ik de mogelijkheid om kennis te maken met nieuwe auteurs en tegelijkertijd mijn twee passies te combineren; lezen en schrijven.
Alle recensies van deze recensent
Schrijf jouw recensie!