Het eiland

• 03 februari 2026
• Scandinavisch
• Marinus van de Velde

Het eiland

• Serie

  Hulda

• Auteur(s)

  Ragnar Jonasson

• Uitgeverij(en)

  A.W. Bruna Uitgevers

• Jaar van uitgave

  2026

• Thrillzone score

  4
• Deel deze recensie

Tegenwoordig lijkt het alsof thrillers steeds sneller, flitsender en aantrekkelijker moeten worden. Alsof het tussendoortjes zijn die als fast food verorberd moeten worden. Er moet bloed vloeien, de hoofdstukken het liefst zo kort mogelijk, en dat alles in een sober jasje. Liefhebbers zijn er te over voor dit genre, dat we gemakshalve maar als fast paced betitelen.

Er zijn echter auteurs die zich hier niets van aantrekken. Denk bijvoorbeeld aan Alex Ahndoril: dit auteursduo zorgt ervoor dat met hun Sleutel-serie het aloude whodunnit-genre weer tot leven wordt geroepen. 

Vanuit IJsland zijn er ook auteurs die zich gewoon houden aan het gegeven: doe maar normaal, dan doe je gek genoeg. Ragnar Jonasson is daar een sprekend voorbeeld van. Met zijn Duister IJsland-reeks brak hij door. In Nederland kwam vorig jaar ook de Hulda-serie de grote plas over. In de hoofdrol: juist, Hulda. Het eerste deel heette De duisternis. Deel 2 is Het eiland.

Maak kennis met Hulda Hermansdóttir. Ze is politie-inspecteur en wordt voor een onderzoek naar het afgelegen eiland Elliðaey gestuurd. Het lijkt erop dat een vrouw zelfmoord heeft gepleegd. Daar aangekomen ontdekt ze overeenkomsten met een zaak van tien jaar eerder: een jonge vrouw die vermoord werd aangetroffen in de desolate Westfjorden.

Het Eiland blinkt -wederom- uit in haar eenvoud. De (moord)zaak is uitstekend uitgewerkt. Er komt geen opsmuk aan te pas: zowel in de verhaallijn niet, alsook niet in de schrijfstijl. Dit maakt het boek uniek in een genre waarin snelheid steeds meer gemeengoed lijkt. 

Jonasson doet het echter rustig aan. Hij neemt uitgebreid de tijd om de pionnen op zijn schaakbord te positioneren. Daarbij maakt de IJslander gebruik van meerdere tijdsgewrichten. Zo speelt het eerste deel zich in 1987 af. Deel twee verspringt dan naar 1997, en daar komt Hulda Hermansdóttir het verhaal in. 

Zij werd geïntroduceerd in De duisternis. In Het eiland diept Jonasson haar karakter nog meer uit. Het is een vrouw die in haar werk goed is, maar daarbij geconfronteerd wordt met discriminatie. Bovendien is ze haar dochter en man verloren. Dat maakt haar een vrouw met een rugzak, maar wel eentje die haar mannetje blijft staan. In Het eiland komt daar bovenop dat ze op zoek gaat naar haar biologische vader. Dit is een indrukwekkende verhaallijn die weer een stukje menselijkheid toevoegt aan het al ijzersterke karakter van Hulda.

Naast Hulda speelt ook de natuur een belangrijke rol in Het eiland, zoals dat in veel Scandi-thrillers het geval is. In dit boek is dat het onherbergzame eiland waaraan de titel refereert, maar ook de ijskoude ‘vaste wal’ van IJsland speelt weer een rol. Het zijn beschrijvingen van een prachtige, maar ook onvergeeflijke natuur. Waar Jonasson uitblinkt in soberheid, blijkt dat regelmatig juist de pracht en kracht te zijn.

Ondanks dat Het eiland deel twee in de Hulda-reeks is, is dit boek uitstekend los te lezen. Er wordt niet veel teruggegrepen op het eerste deel. Maar voor de uitwerking van het hoofdpersonage -en ook gewoon omdat Jonasson een uitstekende auteur is- is het aan te raden toch De duisternis eerst op te pakken.

Waar de wereld van de thriller steeds sneller en bloederiger wordt, is het een verademing om de eenvoud en pracht van Het eiland te ervaren. Ragnar Jonasson blinkt uit in zijn soberheid.