Laatste akte
Laatste akte
-
Serie
-
Auteur(s)
-
Uitgeverij(en)
-
Jaar van uitgave
-
Thrillzone score
-
Deel deze recensie
De Friese Nicci French, zo werd het schrijversechtpaar Erik Betten en Corien Feenstra, beter bekend als Rifka Faber, al snel genoemd na het verschijnen van hun eerste gezamenlijk geschreven thriller Fatale oplossing. Met Laatste akte keren zij terug met het tweede deel in de Chris Griffioen-reeks. De hoofdpersoon is dezelfde, de setting totaal anders: dit keer vormt de wereld van revalidatie- en dementiezorg het decor.
Wanneer arts-assistent Chris noodgedwongen haar baan in het ziekenhuis moet opgeven, dient zich onverwacht een nieuwe kans aan. Judith, de zus van rechercheur Gideon, is advocaat en kan bij een van haar zaken op zorghoeve De Uyterwaarden wel wat medische expertise gebruiken. Het toeval wil bovendien dat ook Chris’ vader in deze luxueuze zorginstelling verblijft, nadat hij een hersenbloeding heeft gehad. Haar onderzoek begint bij een vreemde testamentswijziging bij een recent overleden bewoner. Verdwenen eigendommen en meerdere verdachte overlijdensgevallen wekken bij Chris het beklemmende gevoel dat er meer speelt achter de keurig onderhouden gevels van De Uyterwaarden. Hoewel Judith haar nadrukkelijk waarschuwt zich te beperken tot het lopende dossier, kan Chris haar nieuwsgierigheid niet bedwingen. Ze snuffelt rond, bouwt relaties op met bewoners en personeel en is vastbesloten de waarheid boven tafel te krijgen, zelfs als dat betekent dat ze zichzelf in gevaar brengt.
Lezers van Fatale oplossing zullen Chris onmiddellijk herkennen; nieuwe lezers maken moeiteloos kennis met haar. Het eerste deel lezen is dan ook geen vereiste. Chris is koppig, eigenzinnig en vastberaden, iemand die confrontaties niet schuwt als ze denkt dat ze gelijk heeft. Haar opa, een voormalig rechercheur, staat haar daarbij met raad en daad terzijde. Waar diepgaande karakterontwikkeling in het eerste deel wat uitblijft, leren we Chris in Laatste akte juist nóg beter kennen. De emoties rondom haar jong overleden zusje, haar worsteling met de mentale achteruitgang van haar vader en haar hunkering naar verbinding geven haar diepgang en maken haar tot een herkenbaar en menselijk personage. Ook Judith, scherp en onverzettelijk in haar rol als advocaat, is een sterke en opvallende bijfiguur.
De ervaring van Corien Feenstra in de zorgsector is duidelijk merkbaar. Het intensieve werk in de revalidatiekliniek en de complexiteit van dementiezorg worden realistisch en invoelbaar neergezet. Ontroerend is vooral de band die Chris opbouwt met Sjaak, een van de bewoners. Tegelijkertijd ligt hier ook een kanttekening. In eerdere interviews gaf het schrijversduo al aan dat de hoofdstukken vanuit het perspectief van de dader moeilijk en confronterend waren om te schrijven. Hoewel deze passages functioneel zijn en bijdragen aan het verhaal, zijn ze soms grof van toon en tonen ze weinig respect voor ouderen met dementie. Voor lezers met een persoonlijke band met deze problematiek kan dit als pijnlijk of ongepast worden ervaren.
Dankzij de chronologische opbouw is Laatste akte prettig te volgen. Verwacht geen bloedstollende thriller, maar een zeer onderhoudende whodunnit waarin de spanning vooral zit in Chris’ riskante zoektocht en het voortdurende gevaar om ontmaskerd te worden. Wanneer de eerste vermoedens zich aandienen, ontvouwt de waarheid zich langzaam maar gestaag.
Goed nieuws voor lezers die Chris inmiddels in hun hart hebben gesloten: het schrijversduo laat weten dat de inspiratie voor een derde deel al volop aanwezig is.
Mijn naam is Linda de Groot, getrouwd en moeder van twee dochters.
Naast mijn werk als managementassistent, ben ik in mijn vrije tijd graag creatief bezig. Ik houd van fotografie, leuke dingen doen met vrienden of familie, fietsen en natuurlijk lezen. Om mijn liefde voor lezen met anderen te kunnen delen, beheer ik een eigen ruilbieb.
Waar ik vroeger vooral dezelfde soort boeken las, word ik door het aanbod in mijn ruilbieb regelmatig verrast met boeken van schrijvers die ik eerder nog niet kende. In de snelle, en grotendeels digitale wereld waarin wij leven, is er voor mij niets lekkerder dan een papieren boek in handen hebben. Eerst het bekijken van de cover, om mij vervolgens te verliezen in het verhaal.
Schrijf jouw recensie!