“Introspectie is overbodig, storend zelfs. Een boek heeft vier elementen: de beschrijving, de gedachten, de dialoog en de handeling. Ik probeer de beschrijving en zeker de gedachten zo beperkt mogelijk te houden. Het gaat erom wat er gebeurt en wat mensen tegen elkaar zeggen, dat stuurt het verhaal.”Hier spreekt hij zich duidelijk uit over, wat hij later in dit interview ook zal aangeven, dat de tegenwoordige lezer iet wat te veel gepamperd wordt en in veel boeken niet meer de uitdaging vindt om zelf een beeld te vormen in wat de schrijver met zijn verhaal wil vertellen. Dit maakt dat de lezer te veel op een presenteerblaadje krijgt aangereikt en niet meer echt de moeite hoeft te doen om zich te verplaatsen in personages in een boek. Het maakt de lezer apathisch en als hij of zij dan een boek leest waar wat meer concentratie van hem wordt verlangd, is de kans groot dat deze snel aan de kant wordt geschoven met de dooddoener “er is niet in het verhaal te komen.”
“Nee, wat moet ik dan doen? Iedere dag naar Artis? Ik vind het schrijven gewoon veel te leuk.”Dat is maar goed ook want deze man is een grootmeester tussen alle Nederlandse en Vlaamse thrillerschrijvers.
Ik ben Marinus van de Velde, van bouwjaar 1984. Ik mag mezelf de eigenaar noemen van ThrillZone! Ik lees al van jongs af aan. Mijn interesses liggen breed; Scandi, Nederlandstalig, spionage, maar ik vind Baldacci en Lee Child bijvoorbeeld ook geweldig. Lezen voor ThrillZone betekent soms het oprekken van je comfortzone en dat lukt goed!
Alle recensies van deze recensent“Introspectie is overbodig, storend zelfs. Een boek heeft vier elementen: de beschrijving, de gedachten, de dialoog en de handeling. Ik probeer de beschrijving en zeker de gedachten zo beperkt mogelijk te houden. Het gaat erom wat er gebeurt en wat mensen tegen elkaar zeggen, dat stuurt het verhaal.”Hier spreekt hij zich duidelijk uit over, wat hij later in dit interview ook zal aangeven, dat de tegenwoordige lezer iet wat te veel gepamperd wordt en in veel boeken niet meer de uitdaging vindt om zelf een beeld te vormen in wat de schrijver met zijn verhaal wil vertellen. Dit maakt dat de lezer te veel op een presenteerblaadje krijgt aangereikt en niet meer echt de moeite hoeft te doen om zich te verplaatsen in personages in een boek. Het maakt de lezer apathisch en als hij of zij dan een boek leest waar wat meer concentratie van hem wordt verlangd, is de kans groot dat deze snel aan de kant wordt geschoven met de dooddoener “er is niet in het verhaal te komen.”
“Nee, wat moet ik dan doen? Iedere dag naar Artis? Ik vind het schrijven gewoon veel te leuk.”Dat is maar goed ook want deze man is een grootmeester tussen alle Nederlandse en Vlaamse thrillerschrijvers.
Schrijf jouw recensie!